เมื่อกู้หวยเดินเข้าใกล้คลังสินค้า ตอนแรกก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ด้านนอกคลังสินค้ามีชาวเมืองเดินไปมาระหว่างอาคาร คนหนึ่งเดินผ่านกู้หวยไปโดยไม่หันมามองแม้แต่น้อย แล้วก็เดินต่อไป
กู้หวยเดินไปได้สักพักก็เห็นคลังสินค้าหลังแรก
ประตูเปิดแง้มอยู่ ภายในมืดมาก
เธอเดินเข้าไป เห็นกล่องไม้จำนวนมากวางซ้อนกันอยู่ในคลัง สูงกว่าศีรษะของเธอ
แสงลอดผ่านหน้าต่างบานเล็กบนกำแพง ส่องเฉียงลงบนพื้น
กู้หวยเดินสำรวจไปทั่วคลังสินค้า แต่ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ
จากนั้นเธอก็พบชายคนหนึ่ง
ชายคนนั้นยืนอยู่ตรงมุมด้านในสุดของคลัง หันหลังให้กู้หวย และยืนนิ่งไม่ไหวติง
เขาร่างสูงใหญ่ สวมกางเกงทำงานกับเสื้อลายตาราง สวมหมวกคนงานที่กดปีกลงต่ำมาก
หลังจากกู้หวยสังเกตเห็นเขา เธอก็เผลอเหยียบแผ่นไม้ที่หลวมอยู่ แผ่นไม้ส่งเสียงเอี๊ยดดังขึ้น
เมื่อได้ยินเสียง ชายคนนั้นก็หันกลับมามองกู้หวย
ทันทีที่เห็นกู้หวย มุมปากของเขาก็ยกขึ้นอย่างรวดเร็ว กลายเป็นรอยยิ้มโค้งกว้างเกินจริง
จากนั้นเขาก็ขยับตัว เร็วกว่าที่กู้หวยคาดไว้มาก
กู้หวยหันหลังวิ่งทันที เธอพุ่งผ่านช่องว่างระหว่างกองกล่องอย่างรวดเร็ว ตรงไปยังประตูคลังสินค้า
ทันทีที่พุ่งออกจากประตูคลัง กู้หวยก็เห็นชาวเมืองทั้งหมดที่อยู่ด้านนอกหันมามองเธอ
จากนั้นชาวเมืองก็เคลื่อนเข้าหาเธอ ล้อมเธอไว้จากทุกทิศทาง
ไม่มีทางให้หนีอีกแล้ว กู้หวยจึงได้แต่หยุดฝีเท้า
วินาทีถัดมา เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างแทงทะลุแผ่นหลัง ความร้อนประหลาดแผ่จากแผ่นหลังไปทั่วร่าง
กู้หวยก้มมองหน้าอกของตัวเอง แล้วหมดสติไปอย่างสิ้นเชิง
……
กู้หวยลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน ท่ามกลางแสงแดดจ้าที่แสบตา เธอยกมือขึ้นแตะหน้าอกโดยไม่รู้ตัว