เพราะซูเถากับพวกพักอยู่เรือนหลัง ตอนทั้งห้าคนมาถึง เจียงหมิงหย่วนกับคนอื่น ๆ ก็มากันครบแล้ว ทุกคนยืนเรียงเป็นแถว
เหวินจิ้ง ฟางหนิง และเผยซูเฉินยืนห่างจากคนกลุ่มที่อยู่ลานหน้าไปราวหนึ่งช่วงตัว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาแบ่งออกเป็นสองฝ่าย
ถึงซูเถาจะไม่อยากยืนใกล้ฝ่ายไหนเลย แต่ถ้าต้องเลือกระหว่างหยางเสี่ยวฉินกับเหวินจิ้งและคนอื่น ๆ เธอก็ยินดีไปยืนข้างเหวินจิ้งมากกว่า
ซูเถากับพวกเพิ่งลงชนบทมาได้ไม่นาน จึงไม่รู้ว่าการที่หัวหน้ากอง ผู้ใหญ่บ้าน และสมุห์บัญชีมาพร้อมกันเป็นเรื่องใหญ่แค่ไหน แต่เจียงหมิงหย่วน อู๋จวิ้นเจี๋ย ซ่งเสี่ยวอวิ๋น และเซวียลี่เจวียน ซึ่งเป็นปัญญาชนลงชนบทรุ่นเก่า ต่างรู้ดี
พวกเขาใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ พลางคิดทบทวนว่าช่วงนี้ทำอะไรผิดไปหรือเปล่า ถึงทำให้ทั้งสามคนต้องยกขบวนกันมาแบบนี้
เฝิงเว่ยกั๋วกับหยางเสี่ยวฉินไม่ได้รู้สึกเลยว่าสถานการณ์ร้ายแรง เฝิงเว่ยกั๋วยังเชิดคางอย่างได้ใจ ในใจวางแผนเรื่องทำเงินของตัวเองไม่หยุด
พ่อแท้ ๆ ของเขาถูกส่งไปอยู่ต่างถิ่น เงินที่ติดตัวมามีไม่พอใช้กี่วัน ช่วงนี้เขากำลังคิดอยู่ว่าจะหาเงินอย่างไร พอกำลังง่วงก็มีคนส่งหมอนมาให้พอดี
วันนี้เขาจับปลาได้ไม่น้อย แถมขายได้ราคาดี พอเลิกงานพรุ่งนี้ เขาจะไปจับมาเพิ่มอีก รับรองว่าต้องได้เงินมากกว่าเดิม
นี่เป็นการค้าทุนศูนย์ ต่อให้ขายไม่ออกก็ไม่ได้เสียอะไร อย่างมากก็เอากลับมากินเอง
เมื่อเทียบกับความเบิกบานของเฝิงเว่ยกั๋วแล้ว หยางเสี่ยวฉินกลับเริ่มรู้สึกคลางแคลงใจและไม่สบายใจอยู่ลึก ๆ แต่พอเห็นเหวินจิ้งดูมีความสุข เธอก็ข่มความกังวลในใจลงไป