หลังจากต่อปากต่อคำและต่อรองราคากันอยู่พักใหญ่ ทั้งสองก็ทำข้อตกลงกันได้สำเร็จ
ซูเถาเดินออกไปอย่างอารมณ์ดีพร้อมสะพายตะกร้าหวายเปล่าของตัวเอง การมีเพื่อนร่วมทางนี่ดีจริง ๆ ใช้เวลาแป๊บเดียวก็ขายของได้เงิน 32 หยวนแล้ว
ดูท่าโจวหลานจะยังมีเงินอยู่ในมือ ไม่ได้ลำบากอย่างที่เธอคิด
เพราะเสื้อผ้าที่โจวหลานใส่เป็นประจำ ไม่มีสักตัวที่ไม่มีรอยปะ แม้แต่ชุดที่ดูดีที่สุดซึ่งเธอสวมไปอำเภอ ก็ยังมีรอยปะอยู่หลายแห่ง
ทำให้ก่อนหน้านี้ซูเถาคิดมาตลอดว่าชีวิตของโจวหลานช่างแร้นแค้นเหลือเกิน!
ที่แท้คนที่เป็นตัวตลกก็คือตัวเธอเอง!
มิน่าตอนโจวหลานเช่าบ้าน ถึงได้ปฏิเสธไม่ยอมยืมเงินจากเธออย่างเด็ดขาด ที่แท้ก็มีเงินเก็บส่วนตัวนี่เอง!
ซูเถอดีใจที่เพื่อนของเธอมีเงิน นั่นแสดงว่าความร่วมมือระหว่างพวกเธอสองคนจะดำเนินต่อไปได้อย่างมั่นคงและยั่งยืน
ออกจากตลาดมืดที่โรงงานหีบน้ำมันแล้ว ซูเถาก็เปลี่ยนสินค้าอีกชุดอย่างรวดเร็ว ก่อนมุ่งหน้าไปยังบ้านพักคนงาน
เพิ่งมาถึงหน้าทางเข้าบ้านพักคนงาน ก็เห็นป้าซ่งกำลังคุยกับเพื่อน ๆ กลุ่มหนึ่ง ท่าทางสบายอกสบายใจของพวกเธอทำให้ซูเถาอดอิจฉาไม่ได้
พอแก่ตัวลง เธอก็อยากนั่งคุยกับเพื่อน ๆ ในลานบ้านที่ปลูกไม้ผลไว้เต็มไปหมด จิบชาไปพลาง รำลึกความหลังไปพลาง มีเด็ก ๆ วิ่งเล่นส่งเสียงอึกทึกอยู่ในลานด้วย
สายลมเย็นพัดผ่าน กลิ่นหอมของผลไม้อบอวลทั่วลาน ใต้เถาองุ่นมีชายหญิงชราหลายคนนั่งอยู่บนเก้าอี้โยก ผมขาวโพลน หัวเราะกันอย่างเบิกบาน