เหวินจิ้งหัวเราะเบา ๆ ทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วก็ยังแสร้งถามว่า “คุณป้าทั้งสองคนคะ ตกลงเกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
ป้าที่จับมือเหวินจิ้งไว้ได้สติกลับมาก่อน รีบกำมือเธอแน่น ราวกับกลัวว่าเธอจะหนีไป
“ปัญญาชนเหวินอยู่ตรงนี้ แล้วคนที่ตกน้ำเป็นใครกันล่ะ?”
“นั่นสิ คนที่ตกน้ำเป็นใคร?”
เหวินจิ้งสบตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของทั้งคู่ ก่อนจะส่ายหน้า แต่พอเห็นเสื้อเชิ้ตตัวคุ้นตา เธอก็พอเดาคำตอบได้แล้ว
ซูเถารีบเดินเข้าไปถามป้าทั้งสองคนทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
“คุณป้าคะ เมื่อกี้ฉันกับเหวินจิ้งอยู่บ้านป้าซิ่วหลานมาตลอด ที่นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ?”
ป้าทั้งสองมองเหวินจิ้งกับซูเถาด้วยสีหน้าตื่นเต้น ราวกับเพิ่งค้นพบความลับใหญ่โต แล้วก็จับทั้งคู่ไว้พลางเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าให้ฟัง
เมื่อเห็นเฝิงเว่ยกั๋วที่แทบจะเปลือยกาย ซูเถาก็รู้สึกหนาววาบในใจ
ถ้าหยางเสี่ยวฉินไม่ได้เผลอสวมเสื้อคลุมของเหวินจิ้ง คนที่ตกน้ำก็คงเป็นเหวินจิ้ง ชื่อเสียงของเธอคงเสียหาย และท้ายที่สุดก็ต้องแต่งงานกับเฝิงเว่ยกั๋ว
เฝิงเว่ยกั๋วไม่เพียงได้ชื่อเสียงดี ๆ ว่าเป็นผู้กล้าช่วยคน ยังได้ภรรยาที่มีภูมิหลังแข็งแกร่งอีกด้วย คิดอย่างไรก็มีแต่ได้กับได้
จิตใจของเฝิงเว่ยกั๋วช่างชั่วร้ายจริง ๆ ถึงกับวางแผนเล่นงานผู้หญิงคนหนึ่งได้ขนาดนี้
เมื่อความตื่นเต้นของป้าทั้งสองค่อย ๆ ซาลง พวกเธอก็จับมือเหวินจิ้งแล้วตะโกนเสียงดัง
“ปัญญาชนเหวินอยู่ตรงนี้ ปัญญาชนเหวินไม่ได้ตกน้ำ!”
คนที่ต่อแถวอยู่ด้านหลังได้ยินเสียงก็รีบหันกลับมา แล้วเห็นเหวินจิ้งยิ้มแฉ่งอยู่ในฝูงชนทันที