หลังจากทั้งสามกินข้าวเสร็จ ถังจิ่งสิงกับหยางหย่งก็ออกจากบ้านพอดี เพราะหยางหย่งต้องไปให้อาหารวัว ไม่ต้องลงนาไปกับพวกเธอ ทั้งห้าจึงแยกกันกลางทาง
ซูเถาเงยหน้ามองท้องฟ้ามืดสนิทอย่างไม่เข้าใจ ขนาดทำความสะอาดคอกวัว ยังต้องไปแต่เช้าขนาดนี้เลยหรือ?
เมื่อมาถึงลานตากข้าว ซูเถาไม่คิดเลยว่าจะได้เจอปัญญาชนที่เพิ่งมาใหม่ทั้งสี่คน แม้แต่เหวินจิ้งก็ยังตามมาด้วย
มองทั้งห้าคนที่ยังงัวเงีย ซูเถาแอบเหลือบมองหัวหน้ากองอยู่แวบหนึ่ง หัวหน้ากองของพวกเธอนี่โหดจริง ๆ! เพิ่งมาถึงเมื่อวาน วันนี้ก็เรียกให้ตื่นเช้ามาทำงานแล้ว ไม่ให้พักเลยสักวัน
โจวป้าปี้ยังไม่โหดเท่าหลิวเถี่ยจู้เลย!
คราวนี้หัวหน้ากองไม่ได้ให้หัวหน้าหมู่เลือกคนเอง แต่ยกคนใหม่ทั้งสี่ให้หมู่ที่สามไปเลย ดูก็รู้ว่าเขารู้ความสามารถของปัญญาชนที่เพิ่งมาใหม่ดี
ที่หัวหน้ากองไม่ส่งใครไปหมู่ที่สี่ คงรู้ด้วยว่าซูเถากับคนพวกนั้นไม่ถูกกัน กลัวว่าพวกเธอจะเปิดศึกกันตรงนั้นจนเสียเวลาช่วงเร่งเพาะปลูก
ดูจากท่าทางซูเถาที่ถกแขนเสื้อเรียบร้อยแล้ว ก็รู้ว่าเธอคาดหวังแค่ไหนที่จะได้ปะทะกับปัญญาชนหน้าใหม่
แต่หัวหน้ากองกลับไม่ยอมทำตามใจเธอ โดยเฉพาะหลังแบ่งคนเข้าหมู่เสร็จแล้ว เขายังหันมามองซูเถาด้วยสายตาได้ใจ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกว่าหัวหน้ากองจงใจแกล้งกันชัด ๆ
หลังจากทุกคนท่องคำขวัญพร้อมกันจบ หัวหน้ากองก็พูดให้กำลังใจอีกสองสามประโยค ก่อนจะปล่อยให้ทุกคนไปทำงาน
แม้ฟ้ายังไม่สว่าง แต่ก็ไม่ได้ส่งผลอะไรกับชาวบ้าน ทุกคนยังทำงานได้อย่างคล่องแคล่วเหมือนเดิม