หัวหน้ากองเหลือบมองเซวียลี่เจวียนที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสายตาลุ่มลึก สีหน้าไม่แสดงความตกใจแม้แต่น้อย เพียงขมวดคิ้วสั่งให้คนไปเอารถแทรกเตอร์จากกองผลิตมา แล้วพาตัวเธอส่งโรงพยาบาล
ครั้งก่อนที่เซวียลี่เจวียนเข้าโรงพยาบาล ซ่งเสี่ยวอวิ๋นเป็นคนเฝ้าไข้ คราวนี้หัวหน้ากองจึงสั่งให้คนไปตามเธอทันที
ตอนซ่งเสี่ยวอวิ๋นขึ้นรถแทรกเตอร์ เธอยังไม่ทันเข้าใจด้วยซ้ำว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
เพิ่งกลับมาได้วันเดียว ทำไมถึงต้องตามไปโรงพยาบาลอีกแล้วล่ะ?
แต่ไม่ต้องลงนาไปช่วยเร่งเพาะปลูก เธอก็ดีใจมากแล้ว ปีก่อนพอเสร็จงานเร่งเพาะปลูก เธอผอมลงไปตั้งเยอะ
หัวหน้ากองพาเหวินจิ้ง ซูเถา และคนอื่น ๆ ที่ยังยืนนิ่งอยู่ริมฝั่งกลับไปยังเรือนพักปัญญาชน พอพวกเธอไปถึง ผู้ใหญ่บ้านก็มารออยู่ก่อนแล้ว
“ปัญญาชนโจว เล่าให้ฟังหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น”
ชายชราตัวเล็กที่ปกติยิ้มแย้ม วันนี้กลับมีสีหน้ากังวล ใครจะไปคิดว่าหมู่บ้านของพวกเขาจะมีเรื่องเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวัน!
เพิ่งเกิดเรื่องพยายามฆ่าคนไปเรื่องหนึ่ง คราวนี้ยังมีคนกระโดดน้ำอีก
ปีนี้หมู่บ้านของพวกเขาคงหมดหวังได้ตำแหน่ง “กองผลิตดีเด่น” แล้ว!
โจวหลานเล่าเท่าที่ตัวเองรู้แบบคร่าว ๆ ที่จริงก็ไม่มีอะไรให้เล่ามากนัก เพราะพวกเธอไม่เห็นอะไรเลย ได้ยินแค่เสียงตะโกนครั้งหนึ่ง
“สหายเหวินจิ้ง เธอเล่าให้ฟังด้วยสิว่าเกิดอะไรขึ้น เซวียปัญญาชนตกลงไปในแม่น้ำได้ยังไง?”
เหวินจิ้งที่ยังไม่ได้สติเต็มที่ส่ายหน้าอย่างงุนงง
เธอเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แค่รู้สึกอึดอัดเลยอยากออกไปเดินเล่น พอเดินไปถึงริมแม่น้ำก็ได้ยินเซวียลี่เจวียนเรียก