ที่ทำให้ตกตะลึงที่สุดคือ ก้นกล่องยังมีทองแท่งเล็ก ๆ อีกสองแท่ง
ซูเถาหยิบทองแท่งทั้งสองขึ้นมาลูบคลำอย่างทะนุถนอม แล้วยังเอาใส่ปากกัดทีละแท่ง
เมื่อเห็นรอยฟันชัดเจน ซูเถาจึงกล้าเชื่อว่านี่คือทองคำจริง ๆ
ชาติก่อนเธอยังไม่เคยใจป้ำซื้อเครื่องประดับทองให้ตัวเองสักชิ้น แม้แต่ทองเม็ดเล็ก ๆ หนักหนึ่งกรัมก็ยังไม่มี คิดไม่ถึงเลยว่าในยุค 70 จะได้จับทองคำ แถมยังเป็นทองแท่งหนักอึ้งตั้งสองแท่ง
ตอนเข้านอน ซูเถายังไม่ยอมปล่อยทองแท่งทั้งสองเลย เธอกอดมันนอนหลับสบายกว่าปกติเสียอีก
ตอนทำงาน เซี่ยเนี่ยนอันเห็นซูเถายิ้มอยู่คนเดียวไม่หยุด ก็เหลือบมองไปรอบ ๆ โดยไม่รู้ตัว นึกว่าเหวินจิ้งมาเสียอีก
ทางนี้ซูเถากำลังมีความสุข แต่อีกทาง คนที่เงินหายกลับร้อนใจแทบคลั่ง
เมื่อคืน เจ้าตัวอาศัยจังหวะที่แวะมาตักน้ำ กวาดตามองหลังต้นไม้ตามความเคยชิน แล้วก็สังเกตเห็นความผิดปกติทันที
เขาวางถังน้ำลงแล้วรีบวิ่งไปหลังต้นไม้ ใช้มือขุดดินตรงจุดที่ซูเถาขุดไว้สองสามทีอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็ขุดถึงก้นหลุม พอคลำเจอหลุมดินว่างเปล่า เขาจึงยืนยันได้ว่าเงินที่ซ่อนไว้ตรงนั้นถูกคนขุดเอาไปจริง ๆ
เขากลบหลุมกลับดังเดิม ก่อนจะทุบพื้นอย่างแรงด้วยความโมโห ดวงตาที่มักดูเฉื่อยชาแปรเปลี่ยนเป็นดุดัน
ตอนซูเถากลับจากทำงาน เธอเหลือบมองต้นไม้ต้นนั้นตามสัญชาตญาณ และเห็นได้ชัดว่าพื้นดินมีร่องรอยถูกขุดเปิดขึ้นมาใหม่
ซูเถารู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี รีบหันกลับมาอย่างรวดเร็ว อย่างไรนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ทำเรื่องแบบนี้ เธอยังไม่ค่อยชินนัก