คำโบราณว่าไว้ไม่ใช่หรือ หญิงใจเด็ดก็ยังแพ้ชายที่ตามตื๊อไม่เลิก
ซูเถาเห็นว่าหลิวเฟิ่งเสียชอบกู้เว่ยตงจากใจจริง หากถูกกู้เว่ยตงพูดหว่านล้อมไม่กี่คำจนกลับไปคืนดีกันขึ้นมา เธอก็ต้องกระอักกระอ่วนใจน่ะสิ
เมื่อเห็นสถานการณ์ของทั้งคู่ ทุกคนก็รู้ว่าคงถามอะไรไม่ได้ คนหนึ่งไม่อยากพูด อีกคนก็ไม่มีหน้าจะพูด จึงได้แต่ชวนกันกลับไปกินข้าว
สองคนที่ก่อนหน้านี้ยังนั่งตรงข้ามกัน วันนี้กลับสลับที่นั่งกันกะทันหัน ซ่งเสี่ยวอวิ๋นกับเจียงหมิงหย่วนต่างก็สงสัย เมื่อเห็นสภาพน่าเวทนาของทั้งคู่ พวกเธออ้าปากเหมือนจะถาม แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยอะไร
อู๋จวิ้นเจี๋ยนั่งตรงข้ามเซวียลี่เจวียน สายตากวาดมองเซวียลี่เจวียนกับกู้เว่ยตงสองครั้ง ก่อนเลิกคิ้วขึ้นแล้วก้มหน้ากินข้าวต่อ
ดูจากสีหน้าของทุกคน ซูเถาคาดว่าตอนนี้คนทั้งที่พักปัญญาชนคงเดาออกแล้วว่าทั้งคู่เกิดเรื่องอะไรขึ้น
หลังมื้อเย็น เมื่อเห็นเซวียลี่เจวียนมีสีหน้าเหม่อลอยและใบหน้าฟกช้ำไปหมด ซ่งเสี่ยวอวิ๋นก็ไม่กล้าเรียกให้เธอล้างชาม สุดท้ายจึงต้องจัดการทุกอย่างเพียงลำพัง
เดิมทีช่วงสองสามวันนี้เซวียลี่เจวียนก็รู้สึกไม่ค่อยสบายอยู่แล้ว ตอนบ่ายยังเสียหน้าแถมถูกซ้อมอีก ยิ่งไม่มีความอยากอาหาร มื้อเย็นกินไปไม่กี่คำก็กลับห้องไปนอน เธอไม่ได้ถอดเสื้อผ้าด้วยซ้ำ เอาแต่ซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ขดเป็นก้อน เสียงสะอื้นอัดอั้นดังลอดออกมาจากข้างใน
เรือนพักปัญญาชนที่เคยครึกครื้น ปกติค่ำคืนนี้กลับเงียบสงัดจนเสียงกวาดพื้นยังฟังดูดังเป็นพิเศษ ทุกคนจงใจเดินให้เบาที่สุด บรรยากาศอึมครึมกดดันอย่างยิ่ง