เพราะเรื่องขายนมผงครั้งก่อน เพื่อความปลอดภัย คราวนี้ซูเถาจึงเลือกบทบาทหญิงชราสำหรับการทดลองใช้งานฟรี
จะเรียกว่าหญิงชราก็จริง แต่ที่จริงเธออายุแค่ 53 ปี ผมหงอกขาว รูปร่างค่อม ฟันหน้าซี่ใหญ่ยังห่างเป็นช่อง ซูเถารู้สึกว่าพออ้าปากพูด ลมก็ลอดออกมาได้
เธอยัดของใส่ตะกร้าสะพายจนเต็ม คลุมด้วยผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่ง จากนั้นตรวจดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ข้างนอก แล้วจึงออกจากมิติอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปตลาดมืด
เมื่อมาถึงหน้าตรอกที่คุ้นเคย ซูเถาก็ไม่กลัวเท่าเมื่อก่อนแล้ว เธอยื่นเงิน 2 เหมาให้หวังต้าชวน ก่อนเดินตามเด็กที่นำทางไปอย่างคล่องแคล่ว เด็กที่มานำทางวันนี้ไม่ใช่คนที่เธอเห็นตอนมาครั้งก่อน หรือว่าเด็กพวกนี้มีเวรผลัดกันนะ?
เมื่อเดินเข้าไปในตรอกที่ไม่คุ้นเคย ซูเถาจึงเข้าใจว่าทำไมต้องให้เด็กนำทาง ที่แท้เส้นทางไม่เหมือนกัน ตรอกคราวนี้ก็ไม่ใช่ตรอกเดียวกับครั้งก่อนด้วย
ดูท่าที่นี่จะให้ความสำคัญกับเรื่องความปลอดภัยมากจริง ๆ!
เงินที่จ่ายไปไม่เสียเปล่าเลย!
เธอหาที่ว่างได้อย่างคล่องแคล่ว กอดตะกร้าสะพายรอให้คนมาถามราคา
คราวนี้ซูเถานำข้าวสาร แป้งข้าวโพด ข้าวฟ่าง ถั่วลิสง และพุทราแห้งออกมาขาย ของพวกนี้เป็นสินค้าขาดตลาด ขายดีแน่นอน
แม้ของที่ขายจะราคาไม่ถูก แต่ไม่นานซูเถาก็ขายหมด ระหว่างนั้นยังแอบเติมของอีกครั้งด้วย ถึงอย่างนั้น ของก็หมดเกลี้ยงก่อนจะขายครบหนึ่งชั่วโมงเสียอีก
เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ผู้คนขาดแคลนอาหารกันจริง ๆ
ซูเถากุมเงิน 76.5 หยวนที่ยังอุ่นอยู่ในมือ ใจชื่นบานสุด ๆ