ด้านหลัง ทั่วปาคุนสีหน้าหม่นหมองถึงขีดสุด เดิมทีเขาคิดว่า หากสองปิศาจขาวดำลงมือ การสังหารนายด่านอวี้เหมินก็เป็นเพียงเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ
ไม่คิดว่าภายในด่านอวี้เหมินจะมียอดฝีมือเช่นนี้คุมเชิงอยู่
ถึงแม้อีกฝ่ายจะอยู่ในขั้นสมบูรณ์โดยกำเนิดเช่นกัน แต่กำลังฝีมือกลับสูงกว่าสองปิศาจขาวดำเป็นอันมาก ถึงขนาดที่ทั้งสองร่วมมือกันโจมตียังไม่ได้เปรียบแม้แต่น้อย
"ท่านแม่ทัพ หากสองปิศาจขาวดำสู้ไม่ได้ แล้วพวกเราจะทำเช่นไร?" นายกองผู้ใต้บังคับบัญชาเดินเข้าไปกระซิบถาม
"ส่งคำสั่งลงไป หลังจุดธูปหนึ่งดอกให้บุกโจมตี ก่อนฟ้ามืดจะต้องยึดด่านอวี้เหมินให้ได้!" ทั่วปาคุนกล่าวเสียงเรียบ
นายกองผู้นั้นลังเลเล็กน้อย แต่ก็ยกมือคารวะรับคำ: "พ่ะย่ะค่ะ!"
บนกำแพงเมือง จางอี๋เยว่กำหมัดแน่น จ้องมองการต่อสู้เบื้องล่างไม่กะพริบตา
"ท่านแม่ทัพ ท่านเต๋าคนนี้เป็นผู้ใดกันแน่? วิทยายุทธ์น่าตกใจถึงเพียงนี้!" นายกองคนหนึ่งถามด้วยความตกตะลึง
จางอี๋เยว่ส่ายหน้า: "ข้าก็ไม่รู้จัก"
ก่อนหน้านี้ เมื่อเจี้ยนอู๋จิ้วนำคนมาถึงด่านอวี้เหมิน การต่อสู้ก็สิ้นสุดลงแล้ว จากนั้นเขาก็ทิ้งศิษย์สำนักเต๋าหลายคนให้รักษาการณ์อยู่ที่นี่ ส่วนตัวเองนำศิษย์ส่วนใหญ่เดินทางต่อไปยังที่อื่น
ตอนนั้น เต๋าหนุ่มผู้นี้อยู่ในกลุ่มศิษย์สำนักเต๋าเหล่านั้น จางอี๋เยว่คิดว่าพวกเขาคงเป็นรุ่นเดียวกัน จึงไม่ได้ถามไถ่