เหยียนเฮ่อเจ้าเรียบเรียงสีหน้า แล้วกล่าวว่า "ด้วยหน่วยบริหารตราประทับเป็นหัวหอก หน่วยอารักขาม้าศึก หน่วยดูแลวังชั้นใน หน่วยตรวจตราพระที่นั่ง สำนักนางกำนัล เป็นต้น ต่างก็พบความเคลื่อนไหว!"
ได้ยินดังนั้น พระเนตรของฮ่องเต้ก็แข็งค้าง "หมู่สุนัขขันทีที่เลี้ยงไม่เชื่องพวกนี้!"
ครั้งก่อน พระองค์ทรงใช้โอกาสการล่าในสวนกวางขาว วางเงื่อนโดยมีพระองค์เป็นเหยื่อ ชำระล้างกองทัพต้องห้ามและวังหลวงจนหมดสิ้น ทรงคิดว่าภายในวังคงสะอาดหมดจดแล้ว ใครจะคิดว่ายังมีปลาที่หลุดแหอีกมากมายขนาดนี้
จริง ๆ แล้วคิดดูก็ถูก หน่วยอารักขาม้าศึก หน่วยดูแลวังชั้นใน สถานที่แบบนี้ ปกติแล้วไม่มีใครสนใจ แต่มุมอับเช่นนี้แหละที่เป็นที่ซุกซ่อนความสกปรกได้ง่ายที่สุด
ฮ่องเต้ทรงวางถ้วยชาลงช้า ๆ แล้วถามต่อ "เมืองนครเทวะเล่า?"
"นับตั้งแต่วันเซ่นไหว้วิหารบรรพชน เมืองนครเทวะก็มีคนแทรกซึมเข้ามากว่าสามพันคน คนเหล่านี้แฝงตัวเข้ามาในเมืองด้วยตัวตนต่าง ๆ แล้วกระจายอยู่ทั่วทุกแห่ง ภายนอกดูเหมือนปกติทุกอย่าง แต่อาสา(รับ)รู้สึกว่า พวกเขาทุกคนมีเส้นด้ายเส้นหนึ่งผูกอยู่ เพียงแต่ปลายด้ายเหล่านั้นอยู่ที่ใด ตอนนี้ยังไม่ทราบได้!" เหยียนเฮ่อเจ้ากราบทูล
"นอกเมืองมีความเคลื่อนไหวหรือไม่?" ฮ่องเต้ตรัสถามต่อ
"นอกเมืองมีกองกำลังสี่กลุ่มปรากฏตัว จำนวนคนตั้งแต่พันกว่าคนถึงสามสี่พันคนไม่เท่ากัน!" เหยียนเฮ่อเจ้าทูลตามจริง
ฮ่องเต้ทรงพยักหน้า ตรัสว่า "คิดว่าอีกสองวันพวกเขาคงลงมือ ถึงเวลาเก็บตาข่ายของเราก็พอ!"
เหยียนเฮ่อเจ้าพยักหน้า แล้วเสริม "ฝ่าบาท ในหมู่คนที่แฝงตัวอยู่ในเมืองนครเทวะ มีผู้เชี่ยวชาญยุทธ์อยู่ไม่น้อย!"