"เจ้าหามาตาย!" ทั่วปาชิงเซียวดวงตาฉายแววอำมหิต กัดฟันกล่าว
เขาถึงอย่างไรก็เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิหูเจี๋ย นับวันใดที่เคยถูกคนชี้หน้าข่มขู่ต่อหน้าเช่นนี้?
หลิงชวนมุมปากยกยิ้มเย็นชา กล่าวว่า "ข้าหลิงชวนพูดแล้วต้องทำ รอดูกันเถิด!"
พูดจบ เขาก็ลุกขึ้นยืนทันที คว้ากล่องดาบบนโต๊ะขึ้นมา แล้วหมุนตัวจากไป
ในขณะนั้นเอง ชายชราผู้หนึ่งที่อยู่เบื้องหลังทั่วปาชิงเซียวก้าวออกมาหนึ่งก้าว พลังกดดันอันเกรียงไกรและกลิ่นอายสังหารอันเยียบเย็นราวกับสายน้ำหลั่งไหลออกมา พุ่งตรงไปยังหลิงชวน
ไม่รู้จงสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบก้าวออกมาหนึ่งก้าว ขวางอยู่เบื้องหลังหลิงชวน
เมื่อพลังกดดันนั้นแผ่ปกคลุมมา ไม่รู้จงถูกสั่นสะเทือนถอยหลังสามก้าว แม้เขาจะเป็นเซียนปราณขั้นสมบูรณ์ แต่ท้ายที่สุดก็ยังไม่ก้าวเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ ระยะห่างเพียงหนึ่งก้าวนี้ แท้จริงแล้วกลับต่างกันราวฟ้ากับเหว
"ตั๊กแตนกระโดดขวางรถ ประหนึ่งมดที่ไร้ความสามารถ!" ชายชราหน้าตาเย็นชา ยกไม้เท้าในมือขึ้น เตรียมจะลงมือ
หลิงชวนเห็นเช่นนั้น ก็เปิดกล่องดาบอย่างเด็ดขาด ตัวดาบยังไม่ทันเผยโฉม แต่กลิ่นอายดาบอันโหดร้ายและเฉียบคมกลับแผ่กระจายออกมา
ดวงตาชายชราเต็มไปด้วยความอาฆาต ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยย่นยิ่งมีรอยยิ้มเย็นชา ในสายตาเขา สองคนนี้อย่างมากก็เป็นเพียงมดที่ตัวใหญ่ขึ้นอีกสองตัวเท่านั้น
หากตัวเองลงมือ ก็สามารถบดขยี้พวกมันได้อย่างง่ายดาย ไหนเลยจะเปิดโอกาสให้พวกมันทำร้ายข่านได้?
"เตรียมตายได้แล้ว!"