สิบหก!
ครั้งนั้นหยางโต้วจ้งและไป๋จิงถิงประลองกันนครเมฆาขาวแล้วจากไปอีกหน โดยหลงเหลือเพียงกระบี่สิบหกที่เพิ่งตีเสร็จไม่นานมอบไว้ให้หลิงชวน
บัดนี้กระบี่เล่มนี้ปรากฏสู่สายตาอีกครา พลังกระบี่อันแหลมคมประหนึ่งจะฉีกฟ้าดินให้ขาดสะบั้น กระบี่ที่ดุดันและเกรียงไกรหาเพียงแต่กลบรัศมีของเชือดเฉือนผู้นั้นยังไม่พอ ยังทำให้จิตใจของเขาปั่นป่วนอีกด้วย
เขาแลปราดเดียวก็รู้ว่านี่คือกระบี่เล่มใหม่ที่หยางโต้วจ้งตีขึ้นหลังจากต้าเจียง คราวนั้นนอกนครเมฆาขาวหยางโต้วจ้งก็ใช้กระบี่เล่มนี้ประลองกับไป๋จิงถิงเป็นครั้งสุดท้าย
แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ หยางโต้วจ้งหายหน้าไปนานถึงเพียงนี้แล้ว ภายในกระบี่กลับยังหลงเหลือกระบี่เต๋าของเขา เกาะกลุ่มไม่สลาย ยากจะจินตนาการว่าการบ่มเพาะกระบี่เต๋าของผู้ใดเล่าจะน่าสะพรึงถึงเพียงไหนจึงทำเช่นนี้ได้
ครั้งนั้นบนเรือรบทะเลบูรพา ช่างเหล็กแซ่หยางได้จารึกกระบี่ชี่สายหนึ่งผนึกไว้ในสิบหกด้วยตนเอง แล้วจากไปอย่างเงียบเชียบ แท้จริงแล้วหลิงชวนก็หาได้ล่วงรู้ไม่ คิดเพียงว่าเป็นสิ่งตกทอดที่ช่างเหล็กแซ่หยางทิ้งไว้ให้เขา
ทว่าเมื่อครู่ สังหารเจตนาอันแรงกล้าของผู้อาวุโสเชือดเฉือนกลับปลุกกระตุ้นกระบี่ชี่ที่ถูกผนึกในร่างกระบี่จนตื่นขึ้น ยามนี้สิบหกราวกับมีชีวิต เปล่งแสงกระบี่คมกริบไร้เทียมทานแผ่ซ่านทั่วร่าง
หลิงชวนทะยานตัวขึ้น คว้าจับด้ามกระบี่ สิบหกส่งเสียงครวญครางครั้งหนึ่ง มิได้ต่อต้าน กลับปล่อยกระบี่ชี่ออกมาดุดันขึ้น
“ฟัน!”
เสียงตวาดแผ่วเบาดังขึ้น หลิงชวนหมุนเวียนปราณแท้ กระบี่ฟาดลงหนึ่งครา