ทว่ายังไม่ทันไร กลิ่นอายของพรานฆ่าสัตว์กลับพลุ่งพล่านขึ้นอีก พร้อมด้วยเจตนาสังหารที่ทวีรุนแรง หลิงชวนตื่นตะลึงยิ่งนัก เพราะดูออกว่าพรานฆ่าสัตว์หมายจะฝ่าวงล้อมเข้าสู่แดนปรมาจารย์ในคราเดียว
เนี่ยซิงหานเห็นดังนั้นก็ชักเกาทัณฑ์เหล็กขึ้นพาดสายอย่างเด็ดขาด กระชากธนูเหล็กกล้าจนตึงสุดคัน พร้อมกับส่งพลังปราณในร่างหลอมรวมเข้าไปในเกาทัณฑ์เหล็ก เกาทัณฑ์นั้นจึงถูกปกคลุมด้วยแสงสลัวจาง ๆ
“ฟิ้ว...”
เกาทัณฑ์เหล็กพุ่งผ่ากลางอากาศ เร็วเหนือกว่าคราใด มุ่งตรงสู่พรานฆ่าสัตว์ หวังจะขัดขวางการทะลวงขั้นของอีกฝ่ายอย่างรุนแรง
หากสู้กับยอดฝีมือขั้นเก้าชั้น พวกเขาผนึกกำลังกันอาจยังมีหวังต่อกร แต่หากให้อีกฝ่ายทะลวงเข้าสู่แดนปรมาจารย์ ต่อให้พวกเขาทุ่มเทชีวิตก็ไร้หนทางชนะ
ทว่าเกาทัณฑ์นั้นเกิดระเบิดดังสนั่นกลางอากาศห่างจากพรานฆ่าสัตว์ไปหลายฉื่อ แตกกระจายเป็นเศษซากกระเด็นเกลื่อน
หลิงชวนเห็นดังนั้นก็ซึ้งแก่ใจว่ามิอาจรอคอยอีกต่อไป พลังปราณทั่วร่างหลอมรวมสู่กระบี่ในมือ ก่อนทั้งร่างจะทะยานขึ้นฟ้าเพียงชั่วอึดใจ กระบี่ในสองมือฟาดฟันตรงลงสู่พรานฆ่าสัตว์
ฉับพลันนั้น ลำแสงกระบี่แพรวพราวฟันฝ่าลงมาจากกลางอากาศ ราวกับผ่ามิติให้แยกออก มุ่งตรงสู่พรานฆ่าสัตว์
“ไสหัวไป!”
พรานฆ่าสัตว์คำรามลั่น ฝ่ามือฟาดออกไปหนึ่งที พลังปราณน่าสะพรึงกลัวราวกับชักนำทะเลเลือดเบื้องหลัง พัดกระหน่ำใส่หลิงชวน
“ตูม...”
เสียงกัมปนาทสนั่นดังก้อง หลิงชวนรู้สึกเพียงว่าคลื่นยักษ์ถั่งโถมเข้าใส่ตน อานุภาพทั้งหมดของกระบี่นั้นถูกกลืนกิน พลังน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นยังกระแทกเขาจนร่างปลิวกระเด็นกลับมา