"รนหาที่ตาย!" ชายชุดดำเอ่ยเย็นชาออกมาสองคำ
เผชิญหน้ากับการโจมตีของทั้งสามคน เขามิได้หลบเลี่ยงแม้แต่น้อย เห็นเพียงเขายกมือปัดครั้งหนึ่ง เสื้อคลุมสีดำพัดกระเพื่อมเกิดเป็นกระแสลมคมกริบ พัดพาสือฉวนและจูซวี่กระเด็นปลิวออกไปโดยตรง
ถัดมา ชายเสื้อคลุมดำเพียงสะบัดแขนเสื้ออีกครั้ง ก็เบี่ยงหอกยาวที่หนานกงซื่อพุ่งแทงมาให้เฉออกไป
เพียงท่าทางเรียบง่ายก็สลายการโจมตีของทั้งสามคนจนสิ้น จากนั้นชายชุดดำก็ก้าวเท้าอีกครั้ง มุ่งหน้าไปยังกระโจมของฮ่องเต้
กองทหารราชองครักษ์เห็นดังนั้นก็รีบเคลื่อนพลเข้าประชิด แม้พวกเขาจะรู้ดีว่าคู่ต่อสู้ที่เผชิญอยู่คือปรมาจารย์ ใบหน้าของทุกคนก็ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย มีเพียงความเด็ดเดี่ยวไร้ที่สิ้นสุด
ชายชุดดำผู้นั้นก็เดือดดาลเช่นกัน พลังปราณทั่วกายแผ่ซ่านดั่งคลื่นมหาสมุทร เห็นเพียงเขาประสานมือเป็นเงื่อนเดียว พลังปราณโดยรอบก็แปรเปลี่ยนเป็นกรวยเหล็กกล้าทั้งหมด
"ฉึบ ฉึบ ฉึบ..."
กรวยเหล็กกล้าทะลวงเข้าร่างกาย พาเอาละอองเลือดปลิวว่อน ทหารราชองครักษ์แถวหน้าที่พุ่งเข้าหาก็ถูกทะลวงกลางหน้าผาก ถูกแทงทะลุลำคอ หรือไม่ก็จมเข้าสู่กลางหัวใจ ล้วนสิ้นชีพในท่าเดียว
"พวกถือโล่ เข้าประชิดไป!"
พร้อมกับคำสั่งของหนานกงซื่อ ทหารราชองครักษ์จำนวนมากที่ถือโล่หนาก็พุ่งทะยานขึ้นมา โล่หนาหลายด้านประกอบกันเป็นวงล้อม กดดันบีบเข้ามาจากทุกทิศทาง
ทหารถือดาบยาวตามติดแนวหลังโล่ พร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ
แต่ทว่า ในยามนี้เอง ชายชุดดำผู้นั้นก็หายวับไปจากจุดเดิมโดยตรง ถัดมาก็มีเสียงอึกทึกสนั่นหวั่นไหวดังมา
"ตูม!"
เห็นเพียงวงล้อมโล่ที่ก่อตัวขึ้นถูกชนเปิดเป็นช่องโหว่โดยตรง ชายชุดดำผู้นั้นประหนึ่งอสูรกายที่ไร้ซึ่งอาวุธใดแทงกรุยทะลวง มุ่งตรงไปยังกระโจมของฮ่องเต้