เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็เข้าใจทันที "ท่านแม่ทัพหมายความว่า พวกเราจะลอบเข้าเมืองไปจากอุโมงค์ลับ แล้วประสานกับกองทัพใหญ่บุกโจมตีกระชั้นใช่หรือไม่?"
"เป็นเช่นนั้น!" หลิงชวนพยักหน้า "เรามีหน่วยสอดแนมหลายร้อยคนอยู่ในเมือง ตอนนั้นจะคอยช่วยเหลือพวกเจ้าเอง!"
"ท่านแม่ทัพวางใจได้ พวกเราจะไม่ทำให้ภารกิจแปดเปื้อน!" ถังเซินประสานมือรับปาก
จากนั้น หลิงชวนก็แบ่งหน้าที่ให้พวกเขาตามแผนที่ที่จี้เทียนลู่มอบให้ พร้อมกับกำชับหนักแน่นว่า ทุกคนต้องเชื่อฟังการจัดการของกองนกเค้าแมวรัตติกาล ห้ามทำอะไรตามใจตัวเองเด็ดขาด
พวกเขาเป็นผู้คนในยุทธภพ เคยชินกับการทำตามอำเภอใจ หลิงชวนหวั่นว่าความบุ่มบ่ามของพวกเขาจะกระทบต่อแผนใหญ่
ทุกคนพากันรับปากว่าจะกำชับลูกศิษย์ในสังกัดให้ทำตามคำสั่ง
ถัดมา หลิงชวนออกคำสั่งเป็นชุด ภารกิจการรบ จังหวะเข้าโจมตี และอาวุธที่พกพาของแต่ละหน่วยล้วนระบุไว้ละเอียดชัดเจน
สุดท้าย เขาลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวเสียงดัง "ทุกท่าน ศึกครั้งนี้ยากลำบากยิ่งกว่าศึกที่เขาจงกู่หลิงหลายเท่า ฤกษ์เวลา ทำเลที่ตั้ง น้ำใจคน เราเสียเปรียบไปเสียทุกข้อ! แต่ ข้าเชื่อว่า ชัยชนะของศึกนี้ก็ยังคงเป็นของพวกเรา เพราะพวกเราคือกองทัพอวิ๋นโจว กองทัพที่สร้างตำนานแล้วตำนานเล่า!"
"ใครว่าฟ้าลิขิตไม่อาจฝ่าฝืน แต่ข้าจะทำให้โลกรู้ว่า อะไรคือมนุษย์สามารถเอาชนะฟ้าได้!" น้ำเสียงของหลิงชวนหนักแน่นยิ่งยวด ดุจดาบกระบี่ที่ส่งเสียงกังวาน
หิมะใหญ่ลูกนี้เคลื่อนจากเหนือลงใต้ ไม่เพียงแต่ย้อมทะเลทรายเหนือพันลี้ให้ขาวโพลน แม้แต่ชายแดนเหนือก็ถูกหิมะโปรยปรายปกคลุมมิดฟ้า