คนที่เขาพูดถึงชื่อกังนั้นไม่ใช่ใครอื่น เป็นลูกชายของเขาเอง เป็นสามีของหญิงสาวผู้นี้ เป็นนายกองน้อยในกองทัพอวิ๋นโจว กำลังรบอยู่ที่ชายแดน
หญิงสาวได้ยินดังนั้น น้ำตาคลอหน่วยในเบ้าตา นางไม่เคยเรียนหนังสือ แต่ก็เข้าใจความหมายของคำพูดพ่อสามี
ตอนนี้ ชายแดนกำลังมีการศึก สามีขึ้นสนามรบไปเมื่อสองเดือนก่อน จนถึงตอนนี้ยังไม่มีข่าวคราวใด ๆ นางสวดมนต์ขอพรทุกวัน หวังให้สามีกลับมาอย่างปลอดภัย
ตอนนี้ ยังไม่ทันรอสามีกลับมา พ่อสามีที่แก่ชราก็เตรียมจะไปสนามรบอีก
นางรู้ว่า พ่อสามีตั้งใจจะเอาชีวิตตัวเองไปแลกทหารอวิ๋นโจวหนุ่ม ๆ กลับมา ส่วนคน ๆ นั้นจะเป็นกังหรือไม่ ไม่สำคัญ
นางไม่ได้ห้ามปราม เพราะนางรู้ว่าห้ามไม่ได้
"ข้าจะหุงข้าวให้พ่อกินก่อนออกเดินทาง!" หญิงสาวพูดเสียงสั่นเครือ
แต่คนแก่กลับส่ายหัวพร้อมรอยยิ้ม "เวลาเร่งรีบ ข้าวไม่ต้องกินแล้ว ต่อไป เจ้าดูแลหนูน้อยให้ดี!"
พูดจบ คนแก่ก็เดินออกไปนอกลานบ้านเพียงลำพัง เด็กหญิงตัวเล็กถือตั๊กแตนหญ้าอยู่ในมือ เดินมาหาแม่ แล้วถามเสียงเบา "แม่จ๊ะ ปู่จะกลับมาเมื่อไหร่?"
"เมื่อตีคนเลวพวกนั้นหนีไปได้ ปู่ก็จะกลับมา!" หญิงสาวกอดลูกสาวไว้แน่น พูดเสียงสั่น
"ปู่จะกลับมาพร้อมกับพ่อ ใช่ไหม?" เด็กหญิงเงยหน้ามองแม่ ด้วยความคาดหวังเต็มหน้า
"อื้ม!" หญิงสาวเงยหน้าขึ้น ไม่ให้น้ำตาไหลลงมา
"คนเลวพวกนี้ชั่วจริง ๆ!" เด็กหญิงพูดอย่างโมโห