หลิงชวนพยักหน้าคล้อยตาม น้ำเสียงจริงใจ “ขอบคุณท่านพี่ที่ช่วยเหลือเต็มกำลัง ทำให้ชายแดนเหนือของข้าได้เพิ่มกองกำลังชั้นยอดอีกหนึ่งหน่วย มีกองกำลังนี้อยู่ กำลังรบของกองทัพฝ่ายเหนือก็ยกระดับขึ้นอีกหลายส่วน!”
“ฮ่าๆ ท่านน้องอย่าถ่อมตน!” เว่ยฉงซานโบกมือ พลางกล่าวชม “กองทัพอวิ๋นโจวใต้บังคับบัญชาของเจ้า ล้วนเป็นทหารหัวกะทิทั้งสิ้น ไม่เอ่ยถึงกองเกราะดำ กองทหารม้าปีกห่าน กองนกเค้าแมวรัตติกาล เหล่าหน่วยรบเก๋าเกมศึก แค่ทหารใหม่ในสังกัดของใต้เท้าลั่วผู้นี้ กำลังรบก็เหนือกว่ากองกำลังเก่าแก่จำนวนไม่น้อยของกองทัพฝ่ายเหนือแล้ว!”
หลิงชวนหันไปมองลั่วชิงอวิ๋น แววตาเต็มไปด้วยการยอมรับ “ชิงอวิ๋น วันนี้ที่ลานฝึกข้าได้ดูหมดแล้ว ทหารใหม่ก้าวหน้าได้ถึงเพียงนี้ เจ้ามีความชอบมิอาจมองข้าม เช่นกันต้องขอบคุณท่านพี่เว่ยที่คอยชี้แนะ!”
กล่าวจบ หลิงชวนยกถ้วยสุราขึ้น รินสุราให้เว่ยฉงซานหนึ่งจอกก่อน จากนั้น ลั่วชิงอวิ๋น อวี๋เชิง และคนอื่นๆ ก็ลุกขึ้นรินสุราตาม บรรยากาศในงานรื่นเริงและสมานฉันท์
สุราผ่านไปสามรอบ หลิงชวนเปลี่ยนเรื่อง กล่าวกับลั่วชิงอวิ๋นด้วยสีหน้าจริงจัง “ชิงอวิ๋น นอกเหนือจากการฝึกประจำวันแล้ว จงเน้นยกระดับวิชายิงธนูบนหลังม้าของทหาร ก่อนหน้านี้ศึกที่ด่านเซินโหลว กองเกราะดำและกองทหารม้าปีกห่านสูญเสียอย่างหนัก ภายหน้าต้องคัดเลือกทหารหัวกะทิจากกองทหารใหม่ของเจ้า มาเสริมกำลังพลให้ทั้งสองกอง”
ลั่วชิงอวิ๋นรับคำสั่งทันที “ท่านแม่ทัพวางใจ การฝึกยิงธนูบนหลังม้าไม่เคยหย่อนยาน ผู้น้อยจะเพิ่มความเข้มข้นในการฝึกให้มากขึ้นอีก เพื่อให้แน่ใจว่าทหารที่คัดเลือกมาสามารถปรับตัวเข้ากับความต้องการรบของสองกองได้อย่างรวดเร็ว!”