ในขณะเดียวกัน ซ่างหลานโจวและซุนโพจวินก็ร่วมมือกันบุกเข้ามา การประมือเมื่อครู่ทำให้ทั้งสองได้รับบาดเจ็บสาหัส จนไม่มีโอกาสหนีรอดไปได้แม้แต่น้อย จำต้องทุ่มสุดชีวิตสู้ตาย
"เปรี๊ยง!"
เหยียนเฮ่อเจ้าใช้สันดาบบู้เชวียนตั้งรับทวนที่พุ่งหวดเข้ามา แล้วก็ชกกลับไปที่ซุนโพจวินอีกหนึ่งหมัดเต็มแรง
"ตุบ..."
พร้อมกับเสียงอู้อี้ดังขึ้น ซุนโพจวินก็กระเด็นถอยหลังออกไปอีกครั้ง ครั้งนี้แขนซ้ายของเขาระเบิดออก เหลือเพียงแต่เนื้อหนังที่ยังติดกันอยู่เล็กน้อย
เหยียนเฮ่อเจ้ามองไปทางซ่างหลานโจว เอ่ยเสียงเรียบว่า "เจ้าไม่ใช่อยากชมดาบของข้าหรอกหรือ วันนี้ข้าจะให้เจ้าสมใจ"
ทันทีที่เหยียนเฮ่อเจ้าพูดจบ ซ่างหลานโจวรู้สึกได้ถึงความเจ็บแปลบที่ดวงตาทั้งสองข้าง เห็นเพียงแสงดาบอันเจิดจ้าพุ่งตรงเข้ามาหาเขา เขาอยากจะหลบ แต่ก็ไม่อาจหลบพ้นได้จริง ๆ
"ระวัง!"
จี้ลัวชางซึ่งยืนดูอยู่ไม่ไกลนักร้องออกมาด้วยความตกใจ แส้ยาวสีดำสนิทในมือของนางพลิ้วไหวราวกับงูพิษ พุ่งตรงเข้าโจมตีเหยียนเฮ่อเจ้า
ก่อนหน้านี้ นางก็ฉวยโอกาสลงมือลอบโจมตีอยู่หลายครั้ง แต่เหยียนเฮ่อเจ้ากลับสามารถรับมือการโจมตีของนางได้อย่างสงบนิ่งอยู่เสมอ
แม้นางจะมีเพียงแค่ระดับแปด แต่แส้ยาวเส้นนี้กลับทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ระดับเก้าจำนวนมากต้องหวาดหวั่น สาเหตุหลักก็คือการโจมตีของแส้นี้ช่างพลิกแพลงสุดคาดเดา ยากที่จะระวังได้ทัน
ยิ่งไปกว่านั้น ภายในแส้ยังซ่อนตะขอเล็กแหลมคมไว้อย่างแนบเนียน ตะขอแต่ละอันชุ่มไปด้วยพิษร้ายแรง หากถูกข่วนเข้าครั้งเดียวก็ต้องตายอย่างแน่นอน
ยามนี้ จี้ลัวชางเห็นสามีตกอยู่ในอันตราย นางจึงตัดสินใจลงมือทันที แส้ยาวเส้นนั้นกลายเป็นสายฟ้าสีดำพุ่งตรงไปหาเหยียนเฮ่อเจ้า