เมื่อเลี่ยวชางเหิงอธิบายจบ หลิงชวนก็รับช่วงต่อทันที สายตากวาดมองแม่ทัพทุกคนที่อยู่ตรงหน้า "เวลากระชั้นชิด ข้าจะไม่พูดยืดเยื้อ หลังจากทุกคนได้รับคำสั่งแล้ว มีเวลาเตรียมตัวเพียงหนึ่งธูปเท่านั้น หนึ่งธูปให้หลังก็เริ่มเคลื่อนทัพ!"
"ท่านแม่ทัพ พวกพี่น้องรอจนใจจะขาดแล้ว โปรดมีคำสั่งเถิด!" หลานเสาตั้งเอ่ยเสียงหนักแน่น มือทั้งสองกำเป็นหมัดอย่างไม่รู้ตัว แววตาลุกโชนด้วยจิตวิญญาณนักรบฮึกเหิม
"หลานเสาตั้งรับคำสั่ง!" น้ำเสียงหลิงชวนดังขึ้นฉับพลัน
"ปลายกระบี่รับคำสั่ง!" หลานเสาตั้งก้าวเท้าหนักไปข้างหน้า ประสานหมัดคารวะ เกราะโลหะกระทบกันดังเคร้งคร้าง
"ข้าสั่งเจ้าให้นำกำลังทหารเดินทางข้ามคืนไปยังคาบสมุทรไหลโจว ซุ่มโจมตีระหว่างที่ข้าศึกกำลังเดินทางกลับจุดตั้งทัพ" นิ้วของหลิงชวนลากเส้นโค้งบนกระบะทราย "ต้องสังหารข้าศึกกว่าหกพันนายนี้ให้สิ้นซากในระหว่างทางกลับให้จงได้!"
"ปลายกระบี่รับคำสั่ง!" เสียงของหลานเสาตั้งเฉียบขาด สายตาวาววามด้วยความมุ่งมั่นที่จะชนะ
ต่อจากนั้น หลิงชวนก็หันไปทางเลี่ยวชางเหิง "แม่ทัพเลี่ยว!"
"ปลายกระบี่รับคำสั่ง!" เลี่ยวชางเหิงก้าวฉับๆ เข้ามากลางลาน ประสานหมัดรอรับคำสั่ง
"ข้าต้องการให้ท่านจัดสรรทหารที่ชำนาญภูมิประเทศส่วนหนึ่งไปสมทบกับแม่ทัพหลานด้วย นอกจากนี้ ให้ส่งคนนำจดหมายไปให้สกุลเจี๋ยตู้ฉบับหนึ่ง แจ้งแผนการของเราให้พวกเขาทราบ"
"ผู้น้อยน้อมรับคำสั่ง!" แววตาเลี่ยวชางเหิงวูบไหว เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเล็กน้อย "ท่านแม่ทัพ แม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพชิงโจว เผิงเหลียว เป็นคนสนิทที่หลินหย่วนถูหนุนหลังขึ้นมาในช่วงไม่กี่ปีนี้ หากพวกเขาไม่ยอมร่วมมือส่งกำลังพล..."