รุ่งเช้าวันถัดมา หลิงชวนกำลังฝึกยุทธ์ยามเช้า ทันใดนั้น เสียงอึกทึกก็ดังมาจากนอกลานบ้าน ไม่นาน หวังหมาจื่อก็วิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน
"ท่านแม่ทัพ ด้านนอกมีชาวบ้านมามากมาย ผู้อาวุโสที่เป็นหัวหน้าอ้างว่าเป็นผู้คุมกฎของอำเภอนี้!"
หลิงชวนได้ยินดังนั้น คิ้วก็กระตุกเล็กน้อย เก็บทวนยาว แล้วกล่าวว่า "ไป ไปดูกัน!"
มาถึงนอกประตูลานบ้าน เห็นผู้คุมกฎสกุลจูนำผู้อาวุโสหลายสิบคน เดินลุยน้ำค้างยามเช้ามาอย่างรีบเร่ง
แต่ละคนเข็นรถไม้ไผ่ ข้างในเต็มไปด้วยหน้ากากผีหลากหลายชนิด มากสุดถึงร้อย ชิ้น น้อยที่สุดก็มีหลายสิบชิ้น หน้ากากเหล่านั้นท่ามกลางแสงอรุณ สะท้อนแสงประหลาด ราวกับมีชีวิต จ้องมองผู้มาเยือน
"คารวะโหวผู้พิทักษ์เหนือ!" เมื่อเห็นหลิงชวนออกมา ผู้คุมกฎสกุลจูก็โค้งตัวคำนับ ชาวบ้านด้านหลังเขาต่างคุกเข่าลงพร้อมกัน
"ทุกท่านลุกขึ้นเถิด!" หลิงชวนยื่นมือออกไปพยุงลม พลางกล่าวอย่างรวดเร็ว
"ท่านโหว กระผมเมื่อคืนรีบไปหาผู้ใหญ่บ้านใกล้เคียง อธิบายเหตุผล ทุกคนได้ยินว่าแม่ทัพต้องการหน้ากากผีไปข่มขวัญศัตรู ต่างก็ยินยอมพร้อมใจ!" ผู้คุมกฎสกุลจูกล่าวอย่างตื่นเต้น หน้าผากยังมีเม็ดเหงื่อ "นี่คือหน้ากากผีที่ทุกคนเก็บรวบรวมจากบ้านหนึ่งสู่อีกบ้านหนึ่ง แต่ด้วยเวลาอันเร่งด่วน เก็บได้เพียงเท่านี้ ทุกที่กำลังเร่งรวบรวมอยู่!"
หลิงชวนได้ยินดังนั้น ก็ดีใจอย่างคาดไม่ถึง คารวะกล่าวต่อเนื่อง "พวกท่านเข้าใจในความถูกต้อง หลิงชวนขอขอบคุณก่อน!" สายตาเขากวาดมองหน้ากากหลากรูปร่างเหล่านั้น จิตใจพลันอบอุ่น