บัดนี้ ทั่วทั้งจิ้นหยวนเต้าตกอยู่ใต้อำนาจของกองทัพหูเจี๋ย พวกเขาจึงไม่กังวลว่าจะมีใครมาปล้นเสบียง
ดังนั้น หลังจากป้อนอาหารม้าลากเกวียนเสร็จ ทหารเหล่านี้มิได้ตั้งการ์ดรักษาเช่นยามปกติ หากแต่หาที่นอนพักผ่อนเสียตรงนั้น เพราะเดินทัพมาเนิ่นนาน ก็เหน็ดเหนื่อยไม่น้อย
ยามดึกดื่น จิ้นหยวนเต่ามืดมิดทั่วทุกหนแห่ง เหลือเพียงแสงดาวริบหรี่ที่พอจะมองเห็นเค้าโครงคร่าว ๆ ในความมืด
กองกำลังห้าร้อยนายเดินทางผ่านหุบเขาหมาป่าหิมะ เข้าสู่เขตแดนจิ้นหยวนเต่า
ก่อนเข้าสู่หุบเขาหมาป่าหิมะ พวกเขาทิ้งม้าศึกไว้ และให้สมาชิกหลายคนนำม้ากลับไปยังค่าย เพราะม้าศึกห้าร้อยกว่าตัว ไม่ว่าเมื่อใดก็เป็นทรัพย์สินที่มีค่ามิใช่น้อย
ส่วนพวกเขา เดินเท้าเข้าสู่หุบเขาหมาป่าหิมะ ถนนในหุบเขาคดเคี้ยวขรุขระ เต็มไปด้วยก้อนหินระเกะระกะ ไม่สามารถนำม้าเดินได้ และแม้แต่พวกเขาที่คุ้นเคยกับภูมิประเทศ ก็ยังล้มอยู่เนือง ๆ
เพื่อความสะดวกในการเดินทาง พวกเขาถอดแม้แต่เกราะทิ้ง ให้ม้าศึกนำกลับไปด้วย ส่วนตนสวมเพียงเสื้อฝ้ายบาง ๆ กับดาบศึกประจำกายหนึ่งเล่ม
หุบเขาหมาป่าหิมะมีความยาวเพียงสิบกว่าลี้ แต่พวกเขาใช้เวลาเกือบสองชั่วยามจึงจะถึง ทว่าพวกเขามิได้เดินไปจนสุดทางเข้าของหุบเขา หากแต่ตรงจุดที่ห่างจากทางเข้าอีกสองลี้ ก็ไต่ขึ้นไปตามทางเล็ก ๆ เส้นหนึ่ง
เหตุผลหนึ่งก็เพื่อป้องกันมิให้ชาวหูเจี๋ยส่งคนไปเฝ้าอยู่ที่ปากทางเข้า อีกทั้งตำแหน่งนี้ยังใกล้กับอำเภอผิงเหลียงที่กองเสบียงของกองทัพหูเจี๋ยตั้งอยู่มากกว่า