โจวหวยฉือเป็นทหารเก่าในกองทัพจิ้งโจว อายุห้าสิบกว่าแล้ว มีผลงานการศึกมากมาย และด้วยประสบการณ์และบารมีในกองทัพจิ้งโจวของเขา ต่อให้เป็นรองแม่ทัพจิ้งโจวก็ไม่มีใครขัดใจ
ทว่า เมื่อเผชิญกับการเลื่อนตำแหน่งของเหยาฉินเหยียน โจวหวยฉือกลับปฏิเสธด้วยตนเอง ด้วยคำพูดของเขา ตัวเองเป็นเพียงคนหยาบที่ไม่รู้หนังสือ ออกศึกฆ่าศัตรูไม่เคยขมวดคิ้วแม้แต่น้อย แต่เรื่องการเป็นขุนนางคุมทหารนั้น ไม่มีความสนใจแม้แต่น้อย
ชุยสิงเจี่ยนริมฝีปากขยับเล็กน้อย ในที่สุดก็รวบรวมความกล้าเอ่ยขึ้นว่า "ข้าจะพูดตรง ๆ การปฏิบัติการครั้งนี้ต้องแทรกซึมอย่างลับ ๆ ไม่ว่าสำเร็จหรือไม่ แทบไม่มีหวังรอดชีวิต หากไม่มีใคร willing ไป ข้าก็ไม่โทษพวกเจ้า!"
อันที่จริง เมื่อชุยสิงเจี่ยนเอ่ยถึงหุบเขาหิมะป่า หลายคนก็เดาการณ์ได้บ้างแล้ว
เมื่อเห็นเขาระมัดระวังเช่นนั้น บรรดาแม่ทัพในที่นั้นก็พากันหัวเราะลั่น
"ท่านแม่ทัพ ท่านกลายเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นไปได้อย่างไร? ไม่ใช่แค่บุกเข้าไปโจมตีเสบียงของศัตรูหรือ? เรื่องแค่นี้เอง"
"ท่านแม่ทัพ ในสายตาท่าน พวกเราต่างเป็นพวกขี้ขลาดหวาดกลัวความตายอย่างนั้นหรือ?"
"ใช่แล้วท่านแม่ทัพ พวกเราเป็นทหารใต้บัญชาของท่าน หากท่านคิดเช่นนี้ ก็ทำให้พวกเราน้อยใจนัก!"
ชุยสิงเจี่ยนเป็นคนเคร่งขรึม ไม่ค่อยยิ้มเยาะ และปกติก็ไม่ค่อยพูดเล่นกับแม่ทัพใต้บังคับบัญชา
