เมื่อมองออกไป การรบบนดาดฟ้าเรือของกองเรือใหญ่ต้าเหอสงบลงเกือบหมดแล้ว มีเพียงเศษเสี้ยวที่รอดตายซ่อนอยู่ในท้องเรือชั้นล่างยังคงดิ้นรนต่อต้านอย่างสิ้นหวัง
ก่อนหน้านี้ ถังขุยหรานกับหลานเส้าถังออกคำสั่งชัดเจนแล้ว ให้ยึดเรือข้าศึกไว้ใช้ให้มากที่สุด หากยึดไม่ได้ ก็ให้เจาะให้จมหรือเผาทิ้ง อย่าให้เหลือซากไว้เติมกำลังศัตรู
เมื่อการรบใกล้ปิดฉาก เรือฝ่าวายุสองร้อยกว่าลำของเราก็ถูกเคลื่อนพลมาโอบล้อมเรือมหึมาลำนี้ ซ้อนทับกันเป็นขบวนปิดตาย หน้ากระดานเกาทัณฑ์เรือนบนกราบเรือทุกลำขึงสายจนตึง ลูกเกาทัณฑ์มหึมาที่วาววามด้วยไอสังหารจับจ้องตรงไปที่เรือมหึมา ปิดทางหนีทั้งหมดของกงเบิ่นฉางเจี้ยไว้อย่างมิดชิด
หมอทหารรีบวิ่งเข้ามา ช่วยปลดเกราะที่แตกละเอียดของหลิงชวนออกอย่างระมัดระวัง เมื่อทุกคนเห็นบาดแผลที่สันหลังแล่นตัดกันจนเนื้อแยกหวะเหวี่ยง ก็อดสูดลมหายใจเย็นยะเยือกพร้อมกันไม่ได้
โชคดีที่วัชรระฆังทองกับเกราะวิเศษช่วยดูดซับพลังกระบี่ไว้ก่อน คลายแรงปะทะส่วนใหญ่ออกไป ไม่เช่นนั้นผลที่ตามมาคงน่าสะพรึงกลัวเกินหยั่ง
บาดแผลถูกชำระล้าง ใส่ยา และพันผ้าอย่างรวดเร็ว หลิงชวนยังคงไม่ยอมออกจากดาดฟ้า เพียงสวมเสื้อคลุมแล้วนั่งขัดสมาธิลงกับพื้นตรงนั้น
ด้านหนึ่งทุ่มเทเดินลมปราณเคล็ดวิชา "คัมภีร์วิถีเต๋า" ฟื้นคืนลมปราณแท้ที่เกือบเหือดแห้งไปสิ้น อีกด้านหนึ่ง สองตาเปล่งประกายราวสายฟ้า จับจ้องไปยังร่างกลางสนามรบที่ยังคงสังหารไม่หยุด
ถึงตอนนี้ ทหารชิลลาที่ตายใต้กระบี่ของกงเบิ่นฉางเจี้ยมีเกินกว่าสามร้อยคนแล้ว
ทหารชิลลาที่ตามสมทบทีหลังหลายคนมีใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ขาสั่นระริก แต่ภายใต้คำสั่งเด็ดขาดและคมมีดของหน่วยคุมทัพที่อยู่เบื้องหลัง ก็ไม่มีผู้ใดกล้ากลับหลังหัน เดินหน้าต่อได้เพียงกัดฟันกรอด ส่งเสียงร้องคำรามอย่างสิ้นหวังแล้วพุ่งเข้าใส่ต่อไป