การต่อสู้ตัดสินเมื่อสิบปีก่อน กองพลมังกรสมุทรเพียงหนึ่งหมื่นนาย ประหนึ่งกำแพงเหล็กกล้าและทองแดง สกัดกั้นทหารชั้นยอดห้าหมื่นนายของต้าเหอที่เร่งมาสนับสนุนสนามรบหลักไว้ได้อย่างแข็งขัน สู้ตายไม่ถอย
แม้สุดท้ายกองกำลังชั้นยอดอันดับหนึ่งแห่งบูรพานี้จะบาดเจ็บล้มตายหมดสิ้น เหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ แต่กองหนุนห้าหมื่นนายของต้าเหอก็ถูกสังหารจนเลือดนองธาร ศพแทบไม่เหลือเช่นกัน
และครั้งนี้ ข้อมูลข่าวกรองระบุว่า กองพลมังกรสมุทรและกองทัพฝูปั๋วรวมกันมีมากถึงหกหมื่นนาย กำลังพลเหนือกว่าฝ่ายตน
หากปะทะกับสองกองทัพชั้นยอดที่เตรียมพร้อมเต็มที่ ณ ที่นี้ ย่อมต้องติดหล่มศึกหนักอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อไม่สามารถถอนตัวได้ทันการณ์ ทัพใหญ่อีกสามสายของต้าโจวก็จะทยอยมาถึงอย่างต่อเนื่อง
เมื่อถึงตอนนั้น สิ่งที่เขาต้องเผชิญมิใช่เพียงกองศัตรูสองสายตรงหน้า แต่คือวงล้อมห้าสายที่กองทัพเรือบูรพาระดมกำลังทั้งหมดออกมาประชิด สถานการณ์สังหารเด็ดขาดด้วยกองทัพหนึ่งแสนห้าหมื่นนาย
“ท่านแม่ทัพ ต่อไปจะทำเช่นไร” อุเอสุกิ อิสึไซ แม่ทัพใหญ่ใต้บังคับบัญชาเอ่ยถามด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
โทะกุงะวะ อิเอะโนะบุ หน้าหนักแน่นดั่งเหล็ก นิ่งเงียบไปชั่วครู่ ในที่สุดก็เอ่ยคำสั่งอย่างยากลำบากว่า “แจ้งรับสั่ง! สถานการณ์พลิกผัน ทัพทั้งหมดระงับการเคลื่อนพล เรือรบทั้งหมดเรียงกระบวนทันที ยึดภูมิประเทศท่าเรือตั้งรับเรือศัตรู!”
ณ วาระสุดท้าย โทะกุงะวะ อิเอะโนะบุ กลับลังเล
ในใจเขาแจ่มแจ้งนัก หากถอยกลับเกาะเชจูตั้งมั่น ณ บัดนี้ จะต้องติดอยู่ในวงล้อมหนาแน่นของทัพโจว แต่หากกรีฑาทัพออกไปตามแผนเดิมอย่างแข็งกร้าว ต้องการหลีกเลี่ยงคมทัพของกองพลมังกรสมุทรและกองทัพฝูปั๋วก็แทบเป็นไปไม่ได้