วันรุ่งขึ้น กู้เหยียนจางและคนอื่น ๆ ก็เข้าประจำการในกองทัพอวิ๋นโจวอย่างเป็นทางการ ช่วยเหลือเฉิงเยี่ยนจัดการงานภายในของกองทัพ
เฉิงเยี่ยนก็ได้รับคำชี้แนะจากหลิงชวน รู้จักนิสัยของคนพวกนี้ดี จึงใช้คนอย่างระมัดระวัง พยายามใช้คนให้เหมาะกับงาน ใช้ความสามารถพิเศษของพวกเขาให้เต็มที่
สามวันต่อมา ชายแดนเหนือก็ต้องต้อนรับหิมะแรกเมื่อย่างเข้าฤดูหนาว หิมะโปรยปรายราวกับขนห่าน ตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย ในไม่ช้าก็ปกคลุมทั้งเมืองอวิ๋นโจวไว้ภายใต้สีขาวโพลนของน้ำแข็งและหิมะ
ตั้งแต่เช้าตรู่ เฉิงเยี่ยนก็ฝ่าพายุหิมะมาถึงจวนแม่ทัพใหญ่ สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน กล่าวว่า "แม่ทัพ เรื่องการเกณฑ์ทหารใหม่ บัดนี้เกิดปัญหาแล้ว!"
หลิงชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย ถามว่า "เกิดอะไรขึ้น? ไม่มีใครยอมเข้าร่วมทัพหรือ?"
ตามหลักแล้ว ด้วยค่าตอบแทนและชื่อเสียงของกองทัพอวิ๋นโจวในตอนนี้ ไม่น่าจะต้องกังวลว่าเกณฑ์ทหารไม่ได้
เฉิงเยี่ยนเป่าลมร้อน มือถูกันเพื่อคลายหนาวเหน็บ ส่ายหน้าไม่หยุด ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่นกล่าวว่า "มิใช่เกณฑ์ไม่ได้ แต่ผู้มาลงทะเบียนมากเกินไปต่างหาก!"
"ประกาศของอำเภอต่าง ๆ เพิ่งปิดออกไปได้สามวัน เฉพาะในท้องที่อวิ๋นโจวของเรา ก็มีคนมาลงทะเบียนเกินหนึ่งหมื่นคนแล้ว ตอนนี้จำนวนยังคงเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ยังมีหนุ่มฉกรรจ์จากแคว้นอื่น ๆ อีกมากมาย หลั่งไหลมาที่อวิ๋นโจวของเราอย่างต่อเนื่องเพื่อลงทะเบียนเข้าร่วมทัพ จำนวนมากเกินไป เกินกว่าที่คาดไว้มาก เรื่องนี้จะทำอย่างไรดี!" เฉิงเยี่ยนกล่าวด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม
"คนแคว้นอื่น ก็วิ่งมาที่อวิ๋นโจวของเราเพื่อลงทะเบียนเข้าร่วมทัพรึ?" หลิงชวนก็แปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะเกิดผลเช่นนี้