"เซวียนหยวนกูหง!" หลิงชวนเอ่ยเรียก
"ผู้น้อยอยู่ขอรับ!" เซวียนหยวนกูหงรีบประสานมือรับคำ
"งานแต่งของทั้งสองคน เจ้าเป็นคนจัดการด้วยตนเอง ต้องทำให้เรียบร้อย จะให้อวิ๋นชูผู้น้องต้องลำบากใจไม่ได้ เงินที่ต้องใช้ เบิกจากกองกลางของค่ายทหาร!" หลิงชวนสั่ง
"ท่านแม่ทัพวางใจได้ ผู้น้อยจะจัดงานแต่งให้พวกเขาอย่างสมเกียรติ!" เซวียนหยวนกูหงรับปากอย่างหนักแน่น
จากนั้น หลิงชวนก็เรียกแมลงวันมา แล้วหยิบธนบัตรยี่สิบตำลึงออกจากถุงหนังของมัน ยื่นให้จางอวิ๋นชูด้วยสองมือ พลางยิ้มกล่าว "น้องอวิ๋นชู นี่คือเงินช่วยงานที่ข้ามอบล่วงหน้า นับเป็นน้ำใจเล็กน้อย!"
จางอวิ๋นชูโบกมือปฏิเสธ แต่หลิงชวนยัดใส่นางจนได้
แล้วหลิงชวนก็จ้องถังเกิงเขม็ง กล่าวว่า "นับแต่วันนี้ไป สามปี เจ้าดื่มสุรามิได้ ให้น้องอวิ๋นชูคอยกำกับ!"
ถังเกิงรีบพยักหน้า ยิ้มขื่นรับคำ "ผู้น้อยขอรับ!"
เรื่องร้ายกลับกลายเป็นเหตุให้เกิดคู่รักขึ้นมาได้ บรรยากาศในห้องยิ่งกลมเกลียว
หลิงชวนและคนอื่น ๆ อารมณ์ดีนัก ยกจอกดื่มกินต่อ เสียงหัวเราะและสนทนาดังไม่ขาด
หลิงชวนกับพวกมิได้อยู่อำเภอชิงเหอนาน รุ่งเช้าก็ออกเดินทาง
หลายวันต่อมา พวกเขาไปครบทุกอำเภอที่เหลือของอวิ๋นโจวแล้ว การตรวจราชการครั้งนี้ก็ใกล้สิ้นสุด
หยางเค่อเตรียมตัวกลับอวิ๋นโจวก่อน เพื่อจัดการงานราชการที่คั่งค้างในจวนข้าหลวง หลิงชวนให้แมลงวันคัดเลือกทหารคนสนิทสิบคน คุ้มกันหยางเค่อกลับ ส่วนตนจะอ้อมไปชายแดนอวิ๋นโจว ตรวจดูการป้องกัน