การทดสอบชั้นที่สาม: นรกโลหิต
ชั่วขณะที่เสียงนั้นเงียบหายไป พื้นเนื้อเลือดใต้เท้าซูหลินก็แตกร้าวขึ้นมาอย่างฉับพลัน
เขาไม่ทันได้ตอบสนอง ร่างทั้งร่างก็ร่วงดิ่งลงไป
เสียงลมหวีดหวิวอยู่ข้างหู รอบด้านมืดสนิท ไม่รู้ว่าร่วงลงมานานแค่ไหน อาจไม่กี่วินาที อาจหลายนาที หรืออาจหลายชั่วโมง ในพื้นที่ประหลาดแห่งนี้ เวลาดูราวกับสูญเสียความหมายไปแล้ว
โครม!
ซูหลินกระแทกพื้นอย่างแรง
เขาลุกขึ้น คลึงไหล่ที่เจ็บจากการกระแทก แล้วเงยหน้ามองไปรอบ ๆ
ที่นี่คือพื้นที่ใต้ดินขนาดมหึมา ใหญ่จนมองไม่เห็นขอบเขต เบื้องบนคือเมฆสีเลือดหนาทึบ พื้นดินปกคลุมด้วยกระดูกสีขาวน่าขนลุก มีทั้งของมนุษย์ ของสัตว์ประหลาด และของสิ่งมีชีวิตบางชนิดที่แยกไม่ออกว่าคืออะไร กระดูกกองสูงเป็นภูเขา ปูเป็นเส้นทาง ทอดยาวไปจนสุดสายตา
กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงอบอวลอยู่ในอากาศ พร้อมกับกลิ่นอายประหลาดที่ยากจะบรรยาย
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เจือแววหยอกเย้าอยู่หลายส่วน
“การทดสอบชั้นที่สาม: นรกโลหิต”
“กฎง่ายมาก จงมีชีวิตเดินออกไปให้ได้”
“แต่ที่นี่ไม่มีทิศทาง ไม่มีจุดสิ้นสุด ไม่มีเวลา คุณมีแต่ต้องเดิน เดินต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะตาย หรือไม่ก็เดินออกไปได้”
“ขอเตือนอีกอย่าง ที่นี่พลังเลือดของคุณจะไม่ฟื้นฟูโดยอัตโนมัติ”
ซูหลินชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก้มมองแผงสถานะ
【พลังเลือด: 10000 พันล้าน】
【ทักษะติดตัว: เสริมการฟื้นฟู·ตามเปอร์เซ็นต์ (ระดับนรก) — ฟื้นฟูพลังเลือดสูงสุด 1% ทุกวินาที】
【สถานะปัจจุบัน: ทักษะติดตัวถูกผนึก】
รูม่านตาซูหลินหดลง
ทักษะติดตัวที่ฟื้นเลือดวินาทีละ 100 พันล้านถูกผนึกงั้นหรือ?
เขาลองขยับร่างกายดู ก็พบว่าไม่รู้สึกถึงพลังอุ่น ๆ สายนั้นจริง ๆ แถบพลังเลือดหยุดอยู่ที่ 10000 พันล้าน ไม่ขยับแม้แต่น้อย
เสียงนั้นหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง เสียงหัวเราะเย็นเยียบชวนขนลุก
“ลืมบอกคุณไป กฎในนรกโลหิต ผมเป็นคนกำหนด”
“ทักษะติดตัวของคุณใช้ที่นี่ไม่ได้”
“พลังเลือดของคุณ ใช้ไปเท่าไรก็ลดลงเท่านั้น”
“จงใช้มันอย่างรู้คุณค่า”
เสียงนั้นเงียบหายไป
ซูหลินยืนนิ่งอยู่กับที่ เงียบงันอยู่นาน
จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น มองไปยังทุ่งกระดูกสีขาวที่ทอดไกลสุดลูกหูลูกตา
“จะให้เดินก็เดิน”