“การทดสอบชั้นที่สอง: เส้นทางสายเลือด”
เสียงอันเย็นเยียบดังก้องไปทั่วพระราชวัง ทุกคำราวกับมีดขูดกระดูก
“กฎง่ายมาก — เดินผ่านพระราชวังแห่งนี้ไปจนสุดทาง ข้างในมีห้องเก้าสิบเก้าห้อง แต่ละห้องมี ‘ซากศพสายเลือด’ อยู่หนึ่งร่าง คุณต้องเอาเลือดจากซากศพสายเลือดแต่ละร่างมาหนึ่งหยด จึงจะเข้าไปยังห้องถัดไปได้”
“มีวิธีเอาเลือดเพียงวิธีเดียว —”
“ใช้เลือดของคุณ แลกเลือดของมัน”
“ในแต่ละห้องมีเล่มเลือดอยู่หนึ่งเล่ม หยิบเล่มเลือดขึ้นมาแล้วแทงเข้าร่างตัวเอง คุณเสียเลือดไปเท่าไร ซากศพสายเลือดก็จะเสียเลือดไปเท่านั้น เมื่อพลังเลือดที่คุณเสียไปเท่ากับพลังเลือดที่เหลืออยู่ในร่างซากศพสายเลือด มันจะลืมตาขึ้น แล้วคุณจึงจะเอาเลือดจากหางตาของมันได้หนึ่งหยด”
“ถ้าคุณเสียเลือดไม่พอ ซากศพสายเลือดก็จะไม่ตื่น แต่ถ้าคุณเสียเลือดมากเกินไป —”
เสียงนั้นหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา
“คุณจะตายอยู่ที่นี่”
หลังฟังจบ ซูหลินยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย
เขาเดินไปยังหน้าห้องแรก
ประตูทำจากเนื้อและเลือด ดูคล้ายปากยักษ์ที่อ้ากว้าง ของเหลวสีแดงคล้ำยังหยดลงมาจากร่องประตู
เขาผลักประตูเข้าไป
ภายในห้องมืดสลัว มีแท่นหินอยู่ตรงกลางเพียงแท่นเดียว บนแท่นมีศพนอนอยู่ร่างหนึ่ง แห้งเหี่ยว ซีดเทา ราวกับมัมมี่ที่ถูกตากแห้งมาหลายร้อยปี
ข้างแท่นหินมีเล่มสั้นสีแดงคล้ำปักอยู่หนึ่งเล่ม
ซูหลินเดินเข้าไปหยิบเล่มเลือดขึ้นมา
คมมีดเย็นเฉียบ เย็นจนเสียดกระดูก
เขาก้มมองมือตัวเอง แล้วมองซากศพสายเลือดร่างนั้น
“ใช้เลือดของฉัน แลกเลือดของมัน”
เขายกเล่มเลือดขึ้น แทงเข้าที่แขนของตัวเอง
ทันทีที่คมมีดแทงทะลุเนื้อ ความเจ็บปวดรุนแรงก็แล่นพล่าน — ไม่ใช่ความเจ็บธรรมดา แต่เป็นความรู้สึกฉีกกระชากราวกับเลือดถูกกระชากออกจากร่างอย่างฝืนใจ
เขาเหลือบมองหน้าต่างสถานะ
【พลังเลือด: 1 หมื่นล้าน】
【หักออก: 1 ล้าน】
【คงเหลือ: 9,999.99 พันล้าน】
ในเวลาเดียวกัน ซากศพสายเลือดบนแท่นหินก็ขยับเล็กน้อย
ดูเหมือนมีบางสิ่งไหลเวียนอยู่ภายในร่างอันแห้งเหี่ยวนั้น