วันรุ่งขึ้น รอบชิงชนะเลิศ
เก้าโมงเช้า ณ สนามกีฬาจิงตู
วันนี้สนามกีฬาเต็มแน่นขนัด แม้แต่ทางเดินก็ยังเบียดเสียดไปด้วยผู้คน กล้องถ่ายทอดสดทั่วประเทศจับภาพไปที่เวทีประลอง ผู้บรรยายกล่าวเปิดรายการอย่างตื่นเต้น
“ผู้ชมทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่รอบชิงชนะเลิศศึกประลองสถาบันทั่วประเทศ! สถาบันการศึกหลงเฉิงปะทะทีมหนึ่งจากสถาบันจิงตู! ระดับเทพปะทะพลังพิเศษสองธาตุระดับ SSS! ใครจะคว้าแชมป์ไปครอง? มารอลุ้นกัน!”
บนอัฒจันทร์ ในห้องรับรองของตระกูลหวัง วันนี้หวังซื่อชิงเปลี่ยนมาสวมชุดกระโปรงยาวสีแดง ดูโดดเด่นเป็นพิเศษ เธอพิงราว จ้องเวทีประลองตาไม่กะพริบ
“คุณปู่คะ คุณคิดว่าใครจะชนะ?”
หวังเทียนกังยิ้มแล้วถามว่า “หลานอยากให้ใครชนะล่ะ?”
หวังซื่อชิงครุ่นคิดแล้วตอบว่า “ซูหลินค่ะ ถ้าเขาแพ้ก็คงไม่สนุกแล้ว”
หวังเทียนกังหัวเราะเสียงดัง
ในห้องรับรองอีกฟากหนึ่ง ครอบครัวของซูเจิ้นเทียนก็มาด้วย
วันนี้เป็นรอบชิงชนะเลิศ พวกเขาจึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องมา
แต่ที่นั่งของพวกเขาอยู่ในห้องรับรองมุมที่ไกลที่สุด เป็นตำแหน่งที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
หลินหว่านชิงหน้าซีดเผือด ซูเหยากับซูหลิงก้มหน้า ส่วนซูเสี่ยวเสี้ยวแอบมองเวทีประลอง