วันที่สี่ รอบรองชนะเลิศ
เก้าโมงเช้า สนามกีฬาจิงตู
สนามวันนี้คึกคักเป็นพิเศษ อัฒจันทร์เต็มความจุ แม้แต่ทางเดินก็ยังมีคนยืนแน่น เหตุผลก็ไม่ใช่เรื่องอื่นไกล — รอบรองชนะเลิศ สถาบันการศึกหลงเฉิงปะทะทีมหนึ่งของสถาบันมั่วตู
ทีมหนึ่งของสถาบันมั่วตู อันดับสองของประเทศ สมาชิกเรียกได้ว่าหรูหราสุดขีด — ผู้เข้าแข่งขันทั้งห้าคนมีพลังพิเศษระดับ SSS หมดทุกคน หัวหน้าทีมเป็นถึงอัจฉริยะสายสายฟ้าระดับ SSS ที่ได้รับการยกย่องว่า "ดวงไฟแห่งมั่วตู" อย่างเหลยตง
ฝั่งสถาบันการศึกหลงเฉิง มีซูหลิน
ระดับเทพปะทะระดับ ระดับ SSS นี่คือการต่อสู้ระดับรอบชิงชนะเลิศอยู่แล้ว
ผู้บรรยายกำลังเรียกน้ำย่อย: "ผู้ชมทุกท่านครับ ยินดีต้อนรับสู่การแข่งขันรอบรองชนะเลิศของการประชันวิชาสถาบันทั่วประเทศ! การแข่งขันวันนี้เป็นการปะทะกันของดาวเคราะห์จริง ๆ! สถาบันการศึกหลงเฉิง ทีมระดับเทพที่กวาดคู่แข่งราบคาบในสามสิบวินาทีสามสนามติด! ทีมหนึ่งของสถาบันมั่วตู สมาชิกอัดแน่นเต็มพิกัด! ใครจะก้าวเข้าสู่รอบชิง? รอชมกันได้เลยครับ!"
บนอัฒจันทร์ เหล่าฝ่ายต่าง ๆ มารวมตัวกันครบ
ในห้องรับรองของตระกูลหวังแห่งจิงตู หญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีเหลืองอ่อนนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออย่างเบื่อหน่าย
"ซื่อชิง อย่าเล่นโทรศัพท์เลย การแข่งขันใกล้จะเริ่มแล้ว" ชายวัยกลางคนข้างกายเอ่ยขึ้น
หญิงสาวไม่แม้แต่จะเงยหน้า: "มีอะไรน่าดูล่ะ ก็แค่การต่อสู้ เห็นทุกวัน เบื่อจะแย่"
หญิงสาวคนนี้ก็คือคุณหนูใหญ่ของตระกูลหวังแห่งจิงตู หวังซื่อชิง
อายุสิบเจ็ด ระดับสิบ พลังพิเศษเป็นพลังควบคุมจิตระดับ SSS — แต่หล่อนไม่เคยฝึกฝนอย่างจริงจัง อาศัยว่าปู่เป็น หวังเทียนกัง ระดับ 84 เดินก้างในจิงตูอย่างไร้เทียมทาน ดื้อรั้นเอาแต่ใจ ไร้กฎเกณฑ์ เป็นจอมมารน้อยที่เลื่องชื่อ
หวังเทียนกังนั่งอยู่ข้าง ๆ มองหลานสาวในสภาพนี้ พยักหน้าเฮือก ๆ อย่างจนใจ
"การแข่งขันวันนี้ไม่เหมือนเดิม" เขากล่าว "มีซูหลินคนนั้น ผู้ตื่นรู้ระดับเทพ"
หวังซื่อชิงถึงได้เงยหน้าขึ้น เม้มปาก: "ระดับเทพ? โอ้อวดหรือเปล่า? หนูดูคลิปแล้ว ก็แค่เลือดหนา มีอะไรน่าภูมิใจ"
หวังเทียนกังหัวเราะ: "เลือดหนา? รู้ไหมว่าเขามีเลือดเท่าไหร่?"
"เท่าไหร่?"