ยังบันทึกทักษะอีกอย่างหนึ่งเพิ่มเข้ามาด้วย!
【ว่ายน้ำ: เบื้องต้น】
【ค่าความคืบหน้า: 1/100】
【ผลลัพธ์: สภาพร่างกาย+0.01 ความเร็วใต้น้ำ+0.05】
หมายความว่า ขอเพียงเฉินฟานทุ่มเวลาให้มากพอ ไม่เพียงจะแก้ปัญหาเรื่องเนื้อสัตว์ได้อย่างถาวร สภาพร่างกายซึ่งสำคัญที่สุดในช่วงนี้ก็ยังเพิ่มขึ้นได้ด้วย!
ได้ประโยชน์สองต่อ!
เขาดำน้ำแล้วโผล่ขึ้นมา ทำซ้ำไปซ้ำมาอย่างไม่รู้เบื่อ
ไม่ทันรู้ตัว เวลากว่าหนึ่งชั่วยามก็ผ่านไป
“ได้เวลากลับแล้ว”
เฉินฟานตัดสินใจจับปลาเป็นครั้งสุดท้าย
เมื่อครู่เพิ่งกินปลาทั้งตัวเข้าไป คิดว่าน่าจะประทังไปได้ถึงวันพรุ่งนี้
วันนี้กลับมือเปล่าก็ยังพอรับได้
เขาดำลงน้ำอย่างรวดเร็ว ว่ายตรงไปหาปลาเฉาตัวหนึ่ง
เหมือนเช่นทุกครั้ง มือใหญ่เพิ่งยื่นออกไป ปลาก็สะบัดหางหลบไปด้านข้าง
แต่สิ่งที่แม้แต่เฉินฟานเองก็คาดไม่ถึงก็คือ
ขณะที่เขากำลังจะยอมแพ้ แสงจันทร์ส่องลงมาให้เห็นว่ามีหางเล็ก ๆ โผล่จากซอกหินใต้ก้นน้ำ กำลังแกว่งไปตามกระแสน้ำ
“เต่าน้ำที่ซ่อนอยู่ในซอกหินหรือ?!”
ดวงตาเฉินฟานเป็นประกาย รู้สึกว่าวันนี้อาจไม่ต้องกลับมือเปล่าเสียแล้ว
เขาค่อย ๆ เคลื่อนเข้าไปใกล้ ก่อนยื่นมือออกไปอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า ในที่สุดก็จับมันได้อย่างราบรื่น
เฉินฟานรีบโผล่พ้นน้ำ แล้วยกขึ้นชั่งน้ำหนัก
ไม่หนักนัก หนักเพียงหนึ่งชั่งกว่า ๆ เท่านั้น
แต่ก็หมายความว่า พรุ่งนี้มีเนื้อกินแล้ว!
【การจับปลา: เบื้องต้น】
【ค่าความคืบหน้า: 10/100】
【ผลลัพธ์: ความเร็วมือ+0.5 สายตา+0.5】
……
【ว่ายน้ำ: เบื้องต้น】
【ค่าความคืบหน้า: 10/100】
【ผลลัพธ์: สภาพร่างกาย+0.1 ความเร็วใต้น้ำ+0.5】
ค่าความคืบหน้าของทักษะใหม่ทั้งสองเพิ่มขึ้นไม่น้อย
เฉินฟานสัมผัสได้ว่าร่างกายแข็งแกร่งขึ้นอีกเล็กน้อย อีกทั้งสายตาก็คมชัดขึ้น โลกทั้งใบดูชัดเจนกว่าเดิมไปอีกระดับ
นี่สิถึงเรียกว่ากลับมาอย่างเต็มไม้เต็มมือ!
“เฉินฟาน ทำไมเจ้าถึงเพิ่งกลับมา!”
“เหมิงเหมิงหลับไปนานแล้ว พวกเรารีบไปวัดร้างกันเถอะ!”
เฉินฟานคลำทางกลับกระท่อมหลังคาหญ้าในความมืด แล้วซ่อนเต่าน้ำไว้ในโอ่งน้ำตรงมุมห้อง
เขาเพิ่งก้าวเท้าเตรียมเข้าไปพักผ่อน ร่างกายก็พลันสะท้านขึ้นมา
หลี่เซียงอวี่ปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้อย่างไม่คาดคิด นางพูดกับเฉินฟานเสียงเบา
ใบหน้าแดงระเรื่อของนางเมื่ออยู่ใต้แสงจันทร์ ช่างเย้ายวนใจยิ่งนัก!
“เหมิงเหมิงกำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต เจ้าไม่ถือหรือที่ข้าไม่ได้เอาปลากลับมาให้นางกิน?”
เฉินฟานถามเสียงเบา
ที่เขาไม่ได้เอาปลากลับมา ก็เพราะคิดว่ากระท่อมหลังคาหญ้าไม่อาจกั้นกลิ่นได้ หากชาวเรือขนสินค้าได้กลิ่นเนื้อ คงมีแต่จะสร้างปัญหาเพิ่มขึ้น ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือทำให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้น
เขานึกว่าหลี่เซียงอวี่จะไม่พอใจเรื่องนี้
“ตอนนี้เจ้าเป็นบุรุษเพียงคนเดียวในบ้าน กินให้อิ่มเสียก่อนถึงจะมีแรงทำงาน”
หลี่เซียงอวี่ส่ายหน้าแล้วกล่าว
หัวใจของเฉินฟานพลันหวั่นไหวขึ้นมาอีกครั้ง
“ไปกันเถอะ”
ทั้งสองมาถึงวัดร้างนอกที่พักอีกครั้ง
ภายใต้แสงจันทร์ เฉินฟานทะยานขึ้นสู่ฟากฟ้า!
……
“พอ พอแค่นี้เถอะ! พรุ่งนี้เจ้ายังต้องไปทำงาน รีบพักผ่อนแต่หัวค่ำ!”
ยามดึก หลี่เซียงอวี่ก็จากไปอีกครั้งราวกับกำลังหนีเอาชีวิตรอด
หญิงสาวที่แต่งงานแล้วรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง เห็นชัด ๆ ว่าตอนแรกเฉินฟานไม่ได้คิดจะมาวัดร้างด้วยซ้ำ!
ตอนนี้กลับกลายเป็นเช่นนี้ไปเสียได้ ราวกับเขาผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญที่สุดมาแล้ว พลังของเขาน่ากลัวยิ่งกว่าเมื่อคืนเสียอีก!
“ยอดเยี่ยมจริง ๆ!”
เฉินฟานมองส่งแผ่นหลังของหลี่เซียงอวี่จนลับตา แววตายังคงฉายความเสียดายไม่รู้จบ!
แต่ไม่ใช่เพราะเขาได้ลิ้มรสจนติดใจ
【วิชามังกรเล่นหยก: เบื้องต้น】
【ค่าความคืบหน้า: 40/100】
【ผลลัพธ์: สภาพร่างกาย+2 แต้มแบ่งแยกอิสระ+20】
บนแผงสถานะส่วนตัวตรงหน้า แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเฉินฟานมีสภาพร่างกายเพิ่มขึ้นอีก 1 แต้ม และได้รับแต้มแบ่งแยกอิสระ 10 แต้ม!
ทั้งหมดนี้เป็นผลจากการบากบั่นของเฉินฟานเพียงหนึ่งชั่วยามกว่า!
“ทุกวันต้องแบ่งเวลาไว้ไปพบกันที่วัดร้าง”
“ขอเพียงทำตามจังหวะของข้าได้ต่อไป ความเร็วในการแข็งแกร่งขึ้นจะเหนือกว่าที่คิดไว้เสียอีก!”
“อย่างช้าสามวัน ข้าก็จะได้สิทธิ์เข้าเมือง พร้อมทั้งเหลือแรงไปหาเงินเพื่อรับซื้อตัวพ้นจากการเป็นทาส!”
ชาติที่แล้วเฉินฟานคลุกคลีอยู่กับคนทุกชนชั้น แม้ยังไม่ได้เข้าเมือง แต่ในหัวก็มีแนวทางหาเงินคร่าว ๆ แล้ว
เรื่องลับ ๆ ระหว่างชายหญิงมีมากที่สุด เชื่อว่าโลกนี้ก็คงไม่ต่างกัน ดังนั้นเขาจะเริ่มจากไปยังสถานที่เริงรมย์อย่างนารีคณาและโรงละครก่อน หาโอกาสกลับไปทำงานเก่าที่เคยทำในฐานะนักสืบเอกชน
ไม่ต้องหาเงินมากมาย ขอแค่ได้เหรียญทองแดงสักร้อยเหรียญก็พอ
จากนั้นค่อยลงมือซื้อวัตถุดิบมาทำสบู่หรือซอสพริก ขั้นตอนการทำของสองอย่างนี้เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี
ส่วนพวกอันธพาลในแก๊งของหลี่ปาเทียน…
ตั้งแต่จัดการแหล่งอาหารได้ เขาก็ไม่เคยเก็บมาใส่ใจอีกเลย
……
ยามเย็นของวันถัดมา
“หะ หกร้อยกระสอบ!”
“เจ้าหนุ่มเฉิน เจ้านี่ทำให้ข้าประหลาดใจจริง ๆ!”
ที่ท่าเรือ หยางเจี้ยนมองเฉินฟานด้วยสีหน้าตื่นตะลึงอีกครั้ง!
เมื่อวานเขาถึงกับตกตะลึงกับความอึดของเฉินฟานมาแล้ว
ตอนเช้าเมื่อได้ยินว่าหลี่เซียงอวี่นำเงินเก็บออกมาซื้อส่วนแบ่งปลาให้เฉินฟานบำรุงร่างกาย เขาก็พอเดาได้ว่าจำนวนกระสอบที่เฉินฟานขนคงเพิ่มขึ้น
แต่ไม่ว่าอย่างไรก็นึกไม่ถึงว่าเพิ่งเป็นวันที่สอง เขาจะขนได้ถึงหกร้อยกระสอบ รวมแล้วสามสิบตัน! ปกติพวกคนงานเก่าก็ขนกันได้ประมาณนี้!
ทั้งที่เฉินฟานยังตัวผอมแขนขาลีบ วันแรกที่เพิ่งมา ทุกคนต่างคิดว่าเขาคงทนความลำบากจากการขนถ่ายไม่ไหว!
“เฮ้อ พี่หยาง จะมีประโยชน์อะไรล่ะ? วันนี้ข้าก็ยังไม่ได้ค่าแรงอยู่ดี”
เฉินฟานถอนหายใจ
“เจ้าหนุ่ม อย่าเพิ่งท้อ!”
“รอให้ปรับตัวอีกหน่อย เจ้าต้องทำได้แน่!”
หยางเจี้ยนปลอบใจเขา
แต่หยางเจี้ยนไม่รู้เลยว่า
แม้เฉินฟานจะทำท่าผิดหวัง แต่ลึกลงไปในแววตากลับซ่อนความตื่นเต้นเอาไว้
【การขนถ่าย: ชำนาญ】
【ค่าความคืบหน้า: 40/500 ผลลัพธ์: สภาพร่างกาย+2.4】
แม้จะพบตั้งแต่บ่ายวานแล้วว่า หลังระดับทักษะเลื่อนถึงขั้นชำนาญ การได้รับค่าความคืบหน้าจะช้าลง
แต่หลังจากขนถ่ายมาทั้งวัน ทักษะการขนถ่ายก็ยังมีความคืบหน้าเพิ่มขึ้นไม่น้อย ทั้งยังทำให้สภาพร่างกายของเขาเพิ่มขึ้นอีกมาก!
เพียงกำหมัดเบา ๆ ก็สัมผัสได้ถึงพละกำลังอันแข็งแกร่งที่เอ่อล้นออกมาจากร่างกาย!
หากไม่ใช่เพราะตอนนี้สภาพร่างกายของเขายังต้องออกแรงอย่างหนักกว่าจะทำยอดได้ และยังไม่มากพอรองรับแผนหาเงินหลังเข้าเมือง เขาคงขนได้ครบสี่สิบตันและรับค่าแรงไปแล้ว!
“นั่นเฉินฟานใช่ไหม? น้องชายไร้ประโยชน์ของเฉินผิงอานน่ะ”
“ให้ตายเถอะ เขาไม่หนีไปไหน แถมตอนนี้ยังขนได้หกร้อยกระสอบในวันเดียวเหมือนพวกเราอีกหรือ?”
“พวกเจ้าไม่รู้ล่ะสิ จริง ๆ แล้วเมื่อวานเจ้านี่ก็ทำได้ไม่เลว สุดท้ายแค่เพราะกินไม่อิ่ม ถึงขนได้ไม่มาก!”
“เหมือนหยางเจี้ยนจะบอกว่า เขามีร่างกายพิเศษ แรงเยอะกว่าพวกเราแต่กำเนิด!”
ตอนเลิกงาน เพราะต้องนับจำนวนกระสอบที่ขนทั้งหมด เฉินฟานจึงดึงดูดความสนใจจากชาวเรือขนสินค้าหลายคน พวกเขาพากันวิพากษ์วิจารณ์
แววตาของทุกคนเปลี่ยนไป ไม่มีความดูแคลนและเหยียดหยามเหมือนวันแรกอีกแล้ว
ตั้งแต่ต้น เฉินฟานก็ไม่เคยสนใจสายตาของพวกเขา ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่าการมีชีวิตอยู่ให้ดี
แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ เพราะผลงานอันโดดเด่นในวันนี้
“เฉินฟาน ไสหัวมานี่!”
“เก่งนักใช่ไหม วันเดียวขนได้หกร้อยกระสอบงั้นหรือ?”
เพิ่งก้าวพ้นท่าเรือ เสียงตวาดที่ไม่ถูกที่ถูกเวลาก็ดังขึ้นจากด้านหลัง!
คนที่มาไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นหลี่ปาเทียน!