เฉินฟานรู้สึกว่าตนมีใจแต่ไร้เรี่ยวแรงอยู่ชั่วขณะ!
การนัดพบลับยามค่ำคืนที่วัดร้าง ซึ่งอาจช่วยเพิ่มคุณสมบัติให้เขาได้นั้น สำคัญต่อเขาอย่างยิ่ง
ทว่าปัญหาเรื่องอาหารกลับยังไม่ได้รับการแก้ไข!
หากเพิ่มสภาพร่างกายอีกครั้ง เขาอาจถูกสูบพลังงานจนหมดสติลงตรงนั้นก็เป็นได้!
“ท่านอาเล็ก หลับตาสิ เหมิงเหมิงมีของขวัญจะให้ท่านด้วยนะ!”
หลังล้างหน้าบ้วนปากเสร็จ เหมิงเหมิงบุตรสาวของหลี่เซียงอวี่ก็เดินเอามือไพล่หลังมาปรากฏตัวตรงหน้าเขาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ
แม้ร่างเดิมจะชอบกินและเกียจคร้าน ทั้งยังไม่เอาไหน แต่เฉินผิงอานกับหลี่เซียงอวี่ไม่เคยพูดเรื่องนี้ต่อหน้าเหมิงเหมิงเลย ตรงกันข้าม พวกเขายังมักอ้างชื่อร่างเดิมเพื่อซื้อของให้เหมิงเหมิงอยู่เสมอ
บางทีในสายตาของเด็กน้อย นางอาจมีท่านอาเล็กที่ดีที่สุดในใต้หล้าอยู่คนหนึ่ง!
“อะไรหรือ?”
เฉินฟานย่อตัวลงแล้วถามเสียงเบา
“ฮิ ๆ เรื่องที่ไม่คาดคิด! ท่านอาเล็กหลับตาก่อน เดี๋ยวก็รู้แล้ว!”
เฉินเหมิงเหมิงกล่าว
“เศษเงินงั้นหรือ?!”
เฉินฟานรู้แล้วว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดคืออะไร ที่แท้เป็นเศษเงินก้อนเล็ก ๆ รูปร่างไม่สม่ำเสมอ!
เงินหนึ่งตำลึงเท่ากับหนึ่งพันเหวิน เงินก้อนตรงหน้าแม้จะเล็ก แต่ก็มีค่าราวยี่สิบถึงสามสิบเหวิน
หากทำยอดได้ทุกวัน ก็ยังต้องขนสินค้าอยู่หลายวันกว่าจะได้เงินจำนวนนี้!
“ท่านอาเล็ก นี่แม่ให้ท่านนะ!”
เฉินเหมิงเหมิงกะพริบดวงตากลมโตพลางกล่าว
ที่แท้หลี่เซียงอวี่ก็มองเห็นความอ่อนแอของเฉินฟานอยู่ในสายตา
ไม่ว่าจะเพราะนางยังห่วงเรื่องการนัดพบลับที่วัดร้างคืนนี้ หรือเพราะนางกลับตัวกลับใจอย่างแท้จริง อย่างน้อยตอนนี้สองแม่ลูกก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกชายอื่นย่ำยีจนตายอีกแล้ว
หลังจากไตร่ตรองอย่างรอบคอบ นางจึงนำมรดกชิ้นสุดท้ายที่เฉินผิงอานทิ้งไว้ให้ออกมา
“อย่างนั้นหรือ...”
เดิมทีหลังทะลุมิติมา เฉินฟานมีเป้าหมายเพียงเอาชีวิตรอดให้ดี แต่ตอนนี้กลับรู้สึกถึงกระแสอุ่นสายหนึ่งในใจ ทำให้ความเชื่อบางอย่างของเขามั่นคงขึ้น
เขาถือเศษเงินออกจากบ้าน
ตรงไปยังท่าเรือ แล้วมุ่งไปยังเพิงรับส่วนแบ่งอาหารหมู
ท้องฟ้ายังไม่มืดสนิท
ภายในเพิง ชายวัยกลางคนผู้ไว้เครารุงรังกำลังเก็บข้าวของ
“หมดเวลาอาหารแล้ว พรุ่งนี้มาแต่เช้า!”
ชายเครารุงรังไม่แม้แต่จะเงยหน้า เอ่ยเสียงอู้อี้
“ไม่ได้มากินข้าว ขอมาส่วนแบ่งปลา”
เฉินฟานกล่าวเสียงต่ำ
“ยี่สิบเหวิน ถ้าจะให้ข้าช่วยย่างให้ก็เพิ่มอีกสิบเหวิน”
ชายวัยกลางคนเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นเฉินฟานก็กล่าวเรียบ ๆ
“ผมเอากลับไปเอง”
เฉินฟานโยนเศษเงินออกไป
ไม่นานก็ได้รับเงินทอนห้าเหวิน
พร้อมกับปลาเฉาตายหนึ่งตัว ซึ่งตายมาอย่างน้อยหนึ่งวันเต็มจนตาขาวลอยแล้ว!
นี่คือส่วนแบ่งปลา และยังเป็นเนื้อสัตว์ชนิดเดียวที่ชาวเรือทาสในฐานที่มั่นของก๊กหาซื้อได้!
ทั้งราคาแพงลิบลิ่ว แถมคุณภาพยังไม่รับประกัน
แต่เฉินฟานไม่มีทางเลือก!
“ในที่สุดก็ไม่หิวแล้ว!”
เฉินฟานหิ้วปลาตายออกจากท่าเรือ ไปหาที่ว่างในส่วนลึกของป่ารกไร้ผู้คน อาศัยความรู้เอาตัวรอดในป่าที่เคยเรียนรู้มาในชาติก่อนก่อไฟ ย่างปลาจนสุกแล้วกินลงท้อง
เมื่อความหิวโหยที่ทรมานเขามาตลอดทั้งบ่ายหายไป ในที่สุดร่างกายก็เปี่ยมไปด้วยพลังอีกครั้ง!
“แต่ตอนนี้แค่ไม่หิวเท่านั้น!”
“ในมือเหลือเงินแค่ห้าเหวิน หมายความว่าพรุ่งนี้อาการน้ำตาลในเลือดต่ำก็จะกลับมาอีก!”
“ต้องหาช่องทางหาเนื้อสัตว์ที่มั่นคงให้ได้!”
แววตาของเฉินฟานวูบไหวขึ้น
เขากลับไปยังท่าเรืออย่างไร้สุ้มเสียง
ซ่อนตัวอยู่ในที่มืด จับตาดูชายวัยกลางคนที่กำลังเก็บข้าวของอยู่ในเพิง
ชาติก่อนเขาคลุกคลีอยู่กับผู้คนหลากหลายประเภท เมื่อความทรงจำผุดขึ้นในหัว เขาจึงตระหนักได้ทันทีว่าอีกฝ่ายทำธุรกิจที่ไม่อาจเปิดเผยต่อสาธารณะ
มีโอกาสสูงว่าอีกฝ่ายรู้จักสถานที่ที่มีฝูงปลาชุมนุมกัน
ยิ่งไปกว่านั้น ปลาตายยังส่งกลิ่นเหม็นจาง ๆ เห็นได้ชัดว่ามันตายมานานกว่าหนึ่งวันแล้ว
เฉินฟานคาดเดาว่า หลังชายวัยกลางคนเก็บข้าวของและออกจากท่าเรือแล้ว คงจะไปตกปลาเติมของ!
“ตึก ตึก”
ชายคนนั้นเก็บข้าวของเสร็จ ก็ถือถุงใบหนึ่งเดินออกจากท่าเรือไป
เขาเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา ไม่นานก็เปลี่ยนทิศทางติดกันหลายครั้ง ก่อนจะเดินเข้าสู่ทางเล็ก ๆ ที่มีหญ้ารกชัฏ!
เฉินฟานตามอีกฝ่ายอยู่ห่าง ๆ อาศัยรัตติกาลอำพรางร่องรอย
ไม่นานนัก เขาก็เห็นชายคนนั้นเดินผ่านป่ารกไปถึงแหล่งน้ำที่ยังไม่ถูกพัฒนาแห่งหนึ่ง!
เมื่อเห็นอีกฝ่ายโยนเหยื่อลงน้ำอย่างชำนาญเพื่อเรียกปลาให้มารวมตัวกัน
แววตาของเฉินฟานก็เปล่งประกายขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ยืนยันได้แล้วว่าเขาคาดเดาถูก!
ที่นี่เป็นสถานที่ซึ่งมีฝูงปลาชุมนุมกัน!
“ตูม!”
พลันมีเสียงน้ำกระเซ็นดังขึ้น
ชายคนนั้นมุดตัวลงน้ำอย่างรวดเร็ว ไม่นานปลาตัวหนึ่งก็ถูกโยนขึ้นมาบนฝั่ง
“จับปลาด้วยมือเปล่า? เอาเถอะ สมเหตุสมผล...”
เดิมทีเฉินฟานคิดจะรอให้ชายคนนั้นไปก่อน แล้วค่อย “ยืม” อุปกรณ์ตกปลามาใช้ ตอนนี้ในที่สุดก็รู้แล้วว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงมาแค่ถือถุงใบเดียว ทำได้เพียงกล่าวว่าโลกที่วิถียุทธ์รุ่งเรืองนั้นสมกับเป็นโลกแห่งวิทยายุทธ์จริง ๆ
แต่ปัญหาคือ เขารู้แค่ความรู้พื้นฐานในการตกปลา ส่วนการลงน้ำจับปลาด้วยมือเปล่านั้นทำไม่เป็นเลย บางทีอาจเสียเวลาทั้งคืนแต่จับปลาไม่ได้สักตัว
【การแอบเคลื่อนไหว: เบื้องต้น】
【ความคืบหน้า: 2/100】
【ผลลัพธ์: พลังลมหายใจ -0.02】
ในตอนนั้นเอง เขาก็สังเกตเห็นว่าบนแผงเสมือนตรงหน้า มีตัวอักษรเพิ่มขึ้นมาหลายบรรทัดตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้
“ทักษะใหม่งั้นหรือ?!”
“มาตรฐานการบันทึกทักษะของแผง ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นสอนอย่างเป็นระบบ! ขอเพียงเป็นความสามารถที่พัฒนาขึ้นได้ด้วยการฝึกฝน ก็สามารถบันทึกไว้ได้!!”
เฉินฟานเข้าใจแล้วว่าเหตุใดการวิดพื้น การซิตอัป และท่าสรรพเพลงแปดท่อนจึงไม่ถูกบันทึกไว้
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความยินดีอย่างอดไม่ได้!
ตอนนี้ไม่ต้องกังวลว่าจะจับปลาไม่ได้อีกแล้ว
ขอเพียงเพิ่มค่าความคืบหน้าได้ แม้ช่วงแรกจะต้องเสียเวลาและเรี่ยวแรงไปมาก แต่ตราบใดที่ขยันฝึกมากพอ ไม่ช้าก็เร็วเขาจะจับปลาด้วยมือเปล่าได้เหมือนชายวัยกลางคน!
“แปะ แปะ”
ชายคนนั้นจับปลาได้อีกหลายตัว
จากนั้นก็ขึ้นฝั่ง
หิ้วถุงใบใหญ่จากไป
นับรวมแล้ว อีกฝ่ายอยู่ที่นี่ไม่ถึงยี่สิบนาทีด้วยซ้ำ
เฉินฟานมองจนเงาร่างนั้นหายลับไปโดยสิ้นเชิง แต่ก็ยังไม่ออกมาในทันที
เขาฝืนทนความเจ็บปวดจากการถูกยุงและแมลงกัดต่อไป รออยู่อีกราวสองชั่วโมง จนเกือบสี่ทุ่มจึงออกมาจากพุ่มหญ้าที่ซ่อนตัวอยู่
ธุรกิจที่ไม่อาจเปิดเผยต่อสาธารณะ ล้วนมีคนหนุนหลังอยู่ทั้งนั้น
เขาไม่แน่ใจว่าสมาชิกก๊กที่ขายปลาตามท่าเรือแห่งอื่นจะมาที่นี่เพื่อเติมของด้วยหรือไม่
【การแอบเคลื่อนไหว: เบื้องต้น】
【ความคืบหน้า: 10/100】
【ผลลัพธ์: พลังลมหายใจ -0.1】
ระหว่างรอ เขาไม่ได้รู้สึกเบื่อเลย ตรงกันข้าม เขาเพลิดเพลินกับการเฝ้ามองค่าความคืบหน้าค่อย ๆ เพิ่มขึ้นทีละน้อย
“แปะ แปะ”
เขาถอดเสื้อออก ตบอกให้เปียกน้ำเล็กน้อย แล้วลงน้ำอย่างเป็นทางการ
“ให้ตายสิ ที่นี่เป็นแดนสวรรค์ของพวกนักตกปลาชัด ๆ!”
หากไม่ลงมาในน้ำก็คงไม่รู้ พอมองลงไปก็เห็นว่ามีปลาอยู่ใต้น้ำเป็นจำนวนมาก! ไม่เพียงมีปลาเฉา แต่ยังมีปลาคาร์ปด้วย แถมบางตัวยังมีขนาดใหญ่มาก!
“ลุยกันเลย!”
เฉินฟานเริ่มลงมือ
ตอนแรกก็เป็นไปตามคาด จับปลาไม่ได้แม้แต่ตัวเดียว
แทบจะยังเข้าไปไม่ใกล้ปลา มันก็แตกตื่นหนีไปเสียแล้ว
กว่าจะเข้าใกล้ได้ เขายื่นมือออกไปคว้า แต่ปลากลับลื่นหลุดหนีไปในพริบตา
เห็นเพียงศีรษะของเขาที่โผล่พ้นผิวน้ำเป็นครั้งคราว
แต่การจับปลาเป็นความสามารถที่พัฒนาขึ้นได้ด้วยการฝึกฝน แผงจึงบันทึกมันไว้จริง ๆ
【การจับปลา: เบื้องต้น】
【ความคืบหน้า: 1/100】
【ผลลัพธ์: ความเร็วมือ +0.05, สายตา +0.05】
ยิ่งไปกว่านั้น
เฉินฟานยังได้รับเรื่องน่ายินดีที่ไม่คาดคิดอีกอย่าง!
เขาเห็นว่า บนแผงเสมือน...