ยังได้รับบันทึกวิชาอีกหนึ่งเพิ่มเข้ามาอีกด้วย!
【ว่ายน้ำ: เบื้องต้น】
【ความคืบหน้า: 1/100】
【ผลลัพธ์: ร่างกาย+0.01 ความเร็วใต้น้ำ+0.05】
หมายความว่าเฉินฟานเพียงใช้เวลาให้มากพอ ไม่เพียงจะแก้ปัญหาเรื่องอาหารจานเนื้อได้ขาด ค่าสถานะร่างกายซึ่งสำคัญที่สุดในขั้นนี้ก็ยังจะได้รับการเสริมเติมขึ้นด้วย!
ได้ทีเดียวสองต่อ!
เขาดำน้ำขึ้นน้ำซ้ำไปมาอย่างสนุกไม่รู้เบื่อ
เผลอตัวอีกที ผ่านไปกว่าชั่วยามแล้ว
“ถึงเวลาอันสมควรจะกลับแล้ว”
เฉินฟานตัดสินใจจับปลาเป็นครั้งสุดท้ายอีกรอบ
เมื่อครู่เพิ่งกินปลาทั้งตัวเข้าไป ควรจะอดทนต่อไปได้อีกทั้งวันพรุ่งนี้
วันนี้แม้ว่างเปล่ามือกลับก็รับได้
ดำน้ำลงไปอย่างรวดเร็ว พุ่งตรงเข้าหาปลาเกาตัวหนึ่ง
ดังทุกคราว ฝ่ามือใหญ่เพิ่งยื่นออกไป ปลาก็สะบัดหางหลบพราดไปข้าง ๆ
แต่แม้แต่ตัวเฉินฟานเองยังไม่ทันคิด
ขณะกำลังจะยอมแพ้ แสงจันทร์ส่องสะท้อน เห็นตาน้ำในซอกก้อนหินมีหางเล็ก ๆ ส่วนหนึ่งกำลังแกว่งไปตามกระแสน้ำ
“เต่าน้ำที่ซุ่มอยู่ในซอกหินงั้นรึ?!”
ดวงตาเฉินฟานสว่างวาบ รู้สึกว่าวันนี้อาจจะไม่ต้องกลับมือเปล่าเสียแล้ว
เคลื่อนตัวเข้าใกล้อย่างช้า ๆ แล้วมือข้างหนึ่งพุ่งออกไปรวดเดียวดังสายฟ้าแลบ คว้าได้อย่างราบคาบจริง ๆ
โผล่พ้นน้ำทันที เขย่าชั่งน้ำหนักดู
ไม่หนักหรอก น้ำหนักราวหนึ่งโหดกว่านิดเดียว
แต่มันหมายความว่าวันพรุ่งนี้ก็มีเนื้อรอดเข้าปากอีกแล้ว!
【การจับปลา: เบื้องต้น】
【ความคืบหน้า: 10/100】
【ผลลัพธ์: ความเร็วมือ+0.5 สายตา+0.5】
……
【ว่ายน้ำ: เบื้องต้น】
【ความคืบหน้า: 10/100】
【ผลลัพธ์: ร่างกาย+0.1 ความเร็วใต้น้ำ+0.5】
ความคืบหน้าของวิชาใหม่ทั้งสองเพิ่มขึ้นไม่น้อย
เฉินฟานรู้สึกได้ว่าร่างกายแกร่งขึ้นอีกหนึ่งระดับ สายตาก็เฉียบคมขึ้น ทั้งโลกราวกับชัดเจนขึ้นทันทีทีเดียว
กลับมาอย่างเต็มเมาะโดยแท้!
“เฉินฟาน ทำไมถึงกลับมาช้านัก!”
“เหมิงเหมิงหลับไปนานแล้ว เรา พวกเราต้องรีบไปวัดร้างกันแล้ว!”
เดินกลับมาถึงกระท่อมมุงหญ้าในความมืด ซ่อนเต่าน้ำไว้ในแจกันน้ำที่มุมเรือน
เพิ่งจะก้าวเท้าเตรียมเข้าห้องพักผ่อน กายก็สั่นคลอนโดยมิรู้ตัว
หลี่เซียงอวี่กลับปรากฏกายขึ้นในยามนี้ เอ่ยกับเฉินฟานเบา ๆ
ใบหน้าแดงระเรื่อนั้น ใต้แสงจันทร์ที่สาดส่อง ยั่วใจเหลือเกิน!
“เหมิงเหมิงอยู่ในวัยที่ควรเสริมร่างกาย เจ้าไม่ว่าอะไรเราที่ไม่ได้เอาปลากลับมาให้นางกินใช่หรือไม่?”
เฉินฟานถามเสียงเบา
เหตุที่ไม่นำปลากลับมา เพราะเห็นว่ากระท่อมหลังนี้กั้นกลิ่นไม่อยู่ หากชาวเรือขนสินค้าได้กลิ่นควันเนื้อก็จะก่อภาระยุ่งยากขึ้น และยามนี้สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการหล่อหลอมตนเองให้เข้มแข็ง
คิดว่าหลี่เซียงอวี่จะมีข้อคิดเห็นเรื่องนี้
“บัดนี้เจ้าคือชายคนเดียวของเรือนนี้ ย่อมต้องกินให้อิ่มจึงจะมีแรงออกแรงงาน”
หลี่เซียงอวี่สะบัดหัวแล้วว่า
ใจเฉินฟานพลุ่งผล็อยอีกครั้ง
“ไปกันเถอะ”
ทั้งสองมาถึงวัดร้างนอกที่พักแรงงานอีกครั้ง
ใต้แสงจันทร์ เฉินฟานปลิวขึ้นสู่มิดฟ้า!
……
“เพียงเท่านี้แหละ! เจ้ายังต้องออกแรงงานพรุ่งนี้ ต้องพักผ่อนแต่หัวค่ำ!”
ยามดึก หลี่เซียงอวี่ก็หนีไปอีกครั้งราวกับหนีภัย
หญิงม่ายตอนนี้เริ่มเสียใจแล้ว แท้ ๆ ที่เฉินฟานตอนแรกยังไม่ทันคิดจะมาวัดร้างเลย!
บัดนี้มันเลวร้ายยิ่ง เขาน่าจะผ่านการแปรเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดไปแล้ว น่ากลัวยิ่งกว่าเมื่อวาน!
“เวิร์กสุด ๆ ไปเลย!”
เฉินฟานเฝ้ามองเงาหลังหลี่เซียงอวี่จางหาย ดวงตายังคงอาลัยอยู่ไม่จาง!
แต่มิใช่เพราะได้ลิ้มรสแล้วยิ่งเสพยิ่งติด
【วิชามังกรเล่นหยก: เบื้องต้น】
【ความคืบหน้า: 40/100】
【ผลลัพธ์: ร่างกาย+2 คะแนนแบ่งจ่ายอิสระ+20】
บนแผงหน้าปัดส่วนตนที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ชัดเจนว่าเฉินฟานได้ร่างกายเพิ่ม 1 หน่วย และคะแนนแบ่งจ่ายอิสระอีก 10 หน่วย!
และนี่เพียงผลจากการไถเก็บเพียงชั่วยามกว่าของเฉินฟานเท่านั้น!
“ทุกวันต้องแบ่งเวลามาพบปะกันที่วัดร้างให้ได้”
“ถ้าหากยังคงเดินตามจังหวะของผมอย่างเป็นระบบ ความเร็วในการเข้มแข็งขึ้นจะเหนือกว่าที่คิดไว้อีก!”
“อีกไม่เกิน 3 วัน ก็จะได้สิทธิ์เข้าเมืองไปพร้อมกัน แถมยังเหลือแรงพอจะหาเงินแก้ตัวพ้นจากการเป็นทาสได้อีกด้วย!”
ชาติก่อนลุ่มลึกมากับพวกอาชีพหลากหลายชั้น แม้ยังไม่ได้เข้าเมือง แต่ในมโนภาพของเฉินฟานก็ร่างแนวทางหาเงินไว้คร่าว ๆ แล้ว
เรื่องลามกอนาจารระหว่างชายหญิงย่อมมีมากที่สุด โลกนี้คงไม่ต่างกรรม เขาจะไปย่านราคะอย่างนารีคณา ก่อนโรงละครก่อน หาโอกาสกลับมาทำงานเก่าของนักสืบส่วนตัวอีกครั้ง
ไม่หวังหามากนัก เหรียญทองแดงร้อยเหรียญก็เพียงพอ
แล้วก็เริ่มจัดหาวัตถุดิบ ทำสบู่ หรือพริกซอสได้ สองอย่างนี้เขาคุ้นเคยกับขั้นตอนการทำเป็นอย่างดี
ส่วนพวกหนุ่มแก่ข้าถนนอย่างหลี่ปาเทียนนั้น……
ตั้งแต่แก้ปัญหาแหล่งอาหารได้เป็นครั้งแรก ก็ถือว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อีกแล้วทั้งหมด
……
ยามเย็นวันรุ่งขึ้น
“หก หกร้อยถุง!”
“เจ้าหนูเฉิน เจ้าทำให้ข้าแปลกใจจริง ๆ ไม่เล่น!”
บนท่าเรือ หยางเจี้ยนมองเฉินฟาน แล้วก็แสดงสีหน้าตื่นตะลึงออกมาอีกครั้ง!
เมื่อวานก็ตกใจกับความอึดของเฉินฟานเข้าแล้ว
ยามเช้าได้ยินว่าหลี่เซียงอวี่ยกเงินออมไปซื้อก๋วยเตี๋ยวเครื่องในถวายเพื่อบำรุงกำลัง ก็ลอบคาดเดาว่าจำนวนการขนถ่ายของเฉินฟานจะเพิ่มขึ้น
แต่ไม่คิดเลยว่าเพิ่งเป็นวันที่สอง เขากลับขนได้ทั้งหมด 600 ถุง เทียบเท่าสามสิบตัน ซึ่งพวกเขาเหล่าเซียนมือฉมังนี่ก็ขนได้เพียงประมาณนี้ในยามปรกติ!
เฉินฟานยังแขนเล็กขาบาง วันแรกที่มาถึงทุกคนล้วนเห็นว่าเขาจะอดทนกับความลำบากของการขนถ่ายไม่ไหวแน่!
“โอ๊ย พี่หยาง มีประโยชน์อันใด? ผมก็ยังไม่ได้ค่าจ้างของวันนี้อยู่ดี”
เฉินฟานถอนใจ
“เจ้าหนูเอ๊ย อย่าห่อเหี่ยวเลย!”
“เมื่อปรับตัวได้มากขึ้น ย่อมทำได้แน่นอน!”
หยางเจี้ยนปลอบใจ
แต่หยางเจี้ยนไม่รู้เลย
ภายนอกเฉินฟานดูสิ้นหวัง แต่แท้จริงในสุดดวงตากลับซ่อนความตื่นเต้นอยู่
【การขนถ่าย: ชำนาญ】
【ความคืบหน้า: 40/500】
【ผลลัพธ์: ร่างกาย+2.4】
แม้ตั้งแต่ช่วงบ่ายเมื่อวานจะพบแล้วว่าหลังบุกเข้าสู่ระดับชำนาญ การไถเก็บค่าความคืบหน้ายิ่งช้าลง
แต่การขนถ่ายทั้งวัน ความคืบหน้าของวิชาขนถ่ายก็ยังเพิ่มขึ้นไม่น้อย นำมาซึ่งการเสริมสร้างร่างกายอีกเป็นกอบเป็นกำ!
กระชับนิ้วเบา ๆ ก็รู้สึกได้ว่าภายในกายมีพลังอันแกร่งกล้าพุ่งทะลักออกมา!
ถ้าไม่ใช่เพราะร่างกายยามนี้ยังจะทำตามโควตาได้อย่างฝืด ๆ ยังพอจะรองรับแผนการหาเงินหลังเข้าเมืองได้ยาก ก็ขนครบสี่สิบตันแล้วรับค่าจ้างไปตั้งนาน!
“คนนั้นใช่เฉินฟานใช่ไหม น้องชายผู้ไร้ค่าของเฉินผิงอานนั่น”
“โอ้พระเจ้า มันไม่หนีกลับไปเสียแล้ว แถมยังขนได้ถึงหกร้อยถุงในหนึ่งวันเท่าพวกเรางั้นรึ??”
“เรื่องนี้พวกเจ้าไม่รู้กระมัง จริง ๆ เจ้าหนูนี่เมื่อวานทำได้ดีมากแล้ว ที่สุดไม่ได้ขนมากเพราะหิวไม่มีกำลังต่างหาก!”
“หยางเจี้ยนนี่ว่ามา มันเป็นร่างกายพิเศษชนิดหนึ่ง เกิดมาแรงก็ยิ่งกว่าพวกเรา!”
ยามเลิกงาน เพราะต้องทำบัญชีรวมจำนวนสินค้าที่ขน เฉินฟานจึงเรียกความสนใจจากเหล่าชาวเรือขนสินค้าเป็นอันมาก ทุกคนต่างพูดคุยกันเกรียวกราย
สายตาของทุกคนไม่เหมือนเดิม ปราศจากความดูถูกเหยียดหยามดังวันแรกอีกแล้ว
เฉินฟานตั้งแต่แรกก็ไม่ใส่ใจสายตาพวกนั้น ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าการมีชีวิตอยู่ให้ได้อย่างดี
แต่เหนือความคาดหมาย เพราะผลงานอันเด่นในวันนี้
“เฉินฟาน! ไหนกลิ้งมานี่!”
“เจ้าเก่งจริง ๆ นักกระมัง ขนได้หกร้อยถุงในหนึ่งวันใช่ใหม่?”
เพิ่งออกจากท่าเรือได้เท้าหน้า เท้าหลังเสียงตวาดที่ขัดยุคขัดจังหวะก็ดังขึ้น!
มิใช่ผู้ใดอื่น ช่างคือหลี่ปาเทียนนั่นเอง!