ไม่กี่นาทีต่อมา ตามเวลาที่เยียนเฟยเฟยให้ไว้ หวังเซวียนคำนวณค่าแรงงานพิเศษทั้งหมดของพวกเธอจนถึงสามทุ่มคืนนี้เรียบร้อย!
โดยเยียนเฟยเฟยได้รับ 900 หยวน ซึ่งก็คือค่าจ้างของชุดฝึกทหาร 900 ชุดเมื่อครู่นี้!
โบนัสพิเศษ 500 หยวนที่เคยสัญญาไว้หากครบ 1,000 ชุด จะจ่ายให้ในการคิดเงินครั้งหน้า!
ส่วนเพื่อนร่วมห้องที่มาทำงานพิเศษกับเยียนเฟยเฟย บวกกับเวลาเมื่อวาน ถึงสามทุ่มคืนนี้คนละ 10 ชั่วโมง!
คิดตามชั่วโมงละ 20 หยวน นั่นคือคนละ 200 หยวน!
"ขอบคุณท่านหวังผู้ใจบุญที่ให้รางวัล หนูน้อยไม่มีอะไรจะตอบแทน ได้แต่จะนำพาพี่น้องในห้องพยายามเก็บชุดฝึกทหารต่อไป ตอบแทนท่านหวังด้วยการทำงานหนักดั่งวัวดั่งควาย!"
เยียนเฟยเฟยที่ได้เงินไป ดีใจเป็นพิเศษ พอความขี้เล่นขึ้นมา ก็ทำท่าเหมือนคนโบราณยกมือคารวะ!
หวังเซวียนเห็นอย่างนั้น ก็วางมือไว้ด้านหลังทันที เชิดหน้าอกแปลงร่างเป็นเจ้าที่ดินสมัยโบราณ ทำเสียงเข้มอย่างมีอำนาจ!
"ไม่ต้องเป็นวัวเป็นควายหรอก ไหนบอกว่าไม่มีอะไรจะตอบแทน งั้นยกลูกให้เป็นแม่บ้านแทนก็แล้วกัน?"
"ฝันไปเถอะ ตายซะเถอะแก!"
เยียนเฟยเฟยแสดงต่อไปไม่ไหวทันที หน้านึ่งด้วยความเขินและโกรธจะเตะเข้ามา!
หวังเซวียนอยากจะคว้าขาขาวๆ ที่เตะมานั้นไว้ แต่คิดได้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ยังไม่ถึงขั้นนั้น การทำแบบนั้นกะทันหันคงไม่เหมาะสม!
ดังนั้นเขาจึงยิ้มหลบ แล้วหันหลังวิ่งหนี!
"บังอาจนัก กล้าทำร้ายท่านขุนนาง ระวังข้าเรียกคนมาจับแกให้นะ!"
"หึ! มีความสามารถก็ไปเรียกสิ!"