สองพี่น้องหลิ่วซื่อเยว่ขอบคุณหมออู๋แล้วก็เดินกลับบ้าน หลิ่วหยูอวิ๋นอดถามไม่ได้ว่า “ซื่อเยว่ เจ้าบอกว่าอยากเก็บสมุนไพรไปขาย เจ้ารู้จักสมุนไพรจริงหรือ”
“รู้จัก” หลิ่วซื่อเยว่ตอบนางอย่างหนักแน่น
หลิ่วหยูอวิ๋นพลันดีใจขึ้นมาทันใด มีหนทางหาเงินแล้ว ในบ้านก็จะมีรายได้ ท่านพ่อไม่ต้องเหนื่อยยากเพียงลำพังอีกต่อไป “ซื่อเยว่ ต่อไปข้าจะขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรขายกับเจ้าด้วย”
“ดี พวกเราไปด้วยกัน”
ก่อนหน้านี้หลิ่วซื่อเยว่หาหนังสือเกี่ยวกับสมุนไพรจีนมาจากโซนหนังสือในห้างสรรพสินค้า ภายในมีทั้งภาพและคำอธิบาย จำง่าย พอเข้าป่าไปแล้วถึงจะจำไม่ได้ ก็หยิบออกมาจากมิติลับดูได้ทุกเมื่อ
กลับถึงบ้าน หลิ่วต้าหวั่งเล่าถึงการตัดสินใจให้พวกนางฟัง มะรืนนี้จะเริ่มสร้างเรือน เขาเชิญคนในหมู่บ้านมาช่วย ปกติแล้วการสร้างเรือนดินแบบนี้ชาวบ้านไม่คิดค่าจ้าง เพียงแค่เลี้ยงอาหารก็พอ
“หยูอวิ๋นเอ๋ย เตรียมอาหารในบ้านให้ดีหน่อย”
“รู้แล้วเจ้าค่ะ ท่านพ่อ”
หลิ่วซื่อเยว่เรียกหลิ่วหยูอวิ๋นเข้าไปในเรือน หยิบเงิน 5 ตำลึงออกมา “พี่สาวร่วมสกุล เงินนี้เจ้าเก็บไว้ เป็นค่าใช้จ่ายในบ้าน”
“พี่สาวร่วมสกุล ข้ารู้ว่าที่บ้านลำบาก ฮูหยินรองยังต้องกินยา ข้ามีเงินอยู่ไม่น้อย เงินมากมายขนาดนี้ข้ายังใช้ไม่ถึง นอกจากซื้อยาให้ฮูหยินรองแล้ว ก็ซื้อของดีๆ เพิ่มอีกหน่อย ไข่ไก่ในบ้านก็ไม่ต้องขายอีก ทุกวันต้มให้คนในบ้านคนละฟองบำรุงร่างกาย พอร่างกายแข็งแรงแล้ว ถึงจะหาเงินได้มากขึ้น
พี่ใหญ่เชื่อข้าเถิด ภายหน้าชีวิตในบ้านจะต้องดีขึ้น”
หลิ่วหยูอวิ๋นค่อนข้างซาบซึ้ง น้องสาวร่วมสกุลแม้จะถูกครอบครัวนางเก็บมาเลี้ยง แต่กลับช่วยเหลือครอบครัวนางยิ่งกว่า ตอนนี้นางก็อยากเร่งเก็บสมุนไพรไปหาเงิน