ชิงอู่วางเถี่ยหนิวลงบนพื้น อีกไม่เกินครึ่งชั่วยามเขาก็จะฟื้น
นางเดินออกมาจากห้องครัว เห็นหลิ่วซื่อเยว่กำลังเดินวนไปรอบๆ สามพี่น้อง
“เจ้าสองคนไปพยุงพี่สาวใหญ่ข้าออกมา แล้วยกเก้าอี้มาให้นางนั่ง”
ชิงอู่และชิงเย่ทำตามคำของนายหญิง เชิญหลิ่วอีเยว่ออกมา และยกเก้าอี้มาให้นางนั่ง
“สือต้าซาน เดิมทีพี่สาวใหญ่ข้าแต่งเข้ามาเป็นภรรยาเจ้า มิใช่ทาส มิใช่ให้มารับการทารุณ
นางให้กำเนิดบุตร ดูแลบ้านเรือน ปรนนิบัติผู้อาวุโส เหตุใดเจ้าจึงกระทำต่อนางเช่นนี้
หากเจ้ามิชอบนาง ก็ปล่อยนางไปได้ เหตุใดต้องทรมานนาง”
“เจ้านึกว่าข้าอยากทำหรือ ก็เพราะนางไม่รักษาจารีตสตรี ไปคบชู้กับน้องชายสองคนของข้า ทำเรื่องน่าอับอายเช่นนั้น”
“สือต้าซาน หากเจ้ากล้ากล่าวเท็จใส่ร้ายพี่สาวใหญ่ข้า ระวังข้าถอนฟันเจ้า”
“พี่สาวใหญ่ เจ้าพูดเถิด”
หลิ่วอีเยว่มีสีหน้าตื่นตระหนก “มิๆ มิใช่ ข้ามิได้ยั่วยวนพวกเขา เป็นพวกเขาบังคับข้า
แรกมาถึงตระกูลฉือ พวกเขาก็รังควานข้า ข้าไปบอกสือต้าซาน เขากลับให้ข้าอยู่อย่างสงบ อย่ายุแยงให้พี่น้องเขาแตกคอกัน หมดหนทาง ข้าได้แต่ทน
ครั้งหนึ่งสือต้าเหอบังคับข้า ข้าวิ่งไปฟ้องท่านพ่อผัว ท่านพ่อผัวกลับว่าต่างก็เป็นครอบครัวเดียวกัน จะกลัวอันใดเล่า
ออกจากเรือนท่านพ่อผัว สือต้าเหอก็หันมายิ้มเยาะเย้ยข้า แล้วลากข้าไปทำเรื่องนั้นจนสำเร็จ สือต้าสุ่ยก็ยืนดูทุกอย่างอยู่นอกเรือน
พอสือต้าเหอจากไป สือต้าสุ่ยก็มาบังคับข้าอีก ครั้นสือต้าซานกลับมา ข้าเอาเรื่องนี้บอกเขา เขามิเพียงไม่ออกหน้าตัดสินให้ข้า ยังตีข้า บอกว่าข้ามิรักษาจารีตสตรี ยั่วยวนน้องชายเขา
ในบ้านมีเรือนที่อยู่ได้เพียงสองหลัง พวกเขาสามพี่น้องตีกันร่ำไปเพื่อแย่งกันมาที่ห้องข้า ทีหลังก็ตกลงร่วมกันได้ หมุนเวียนสามวันต่อครั้ง