ผู้ใหญ่บ้านหลิ่วเห็นเว่ยหยวนกวงรับปากแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเมื่อถึงคราวจะจัดการอย่างไร หากเขากล้าหลอกข้า ขาดีไม่มีทางยอม
"ได้ พวกเราไปกันเดี๋ยวนี้เถิด วันนี้ลู่หยุนโจวน่าจะอยู่ที่บ้าน"
กลุ่มคนมาถึงตระกูลลู่ ชาวบ้านเห็นการวางท่าทีก็รู้ทันทีว่ามีเรื่องครึกครื้น จึงพากันห้อมล้อมหน้าประตูตระกูลลู่ทันที
"ผู้ใหญ่บ้าน วันนี้ว่างมาเยี่ยมบ้านข้าถึงที่เชียวนะ?" หลิวผอจื่อยังพูดไม่ทันจบก็เห็นว่าด้านหลังมีคนตามมาหลายคน หลิ่วซื่อเยว่ยืนเด่นสะดุดตาอยู่ในหมู่พวกนาง
นางถลึงตาใส่หลิ่วซื่อเยว่ หญิงชั่วนี่ตามผู้ใหญ่บ้านมาด้วยคิดจะทำอันใด หรือยังอยากกลับตระกูลลู่ หรือคิดจะมาเอาเงินค่ารักษา ฝันไปเถิด
นางเดินตามผู้ใหญ่บ้านและคนอื่นเข้าไปข้างใน "ท่านเจ้าบ้าน ผู้ใหญ่บ้านมาขอรับ"
ลู่เต๋อไฉจึงออกมาจากเรือนของตน "ผู้ใหญ่บ้านมาแล้ว รีบนั่งในเรือนโถงขอรับ"
"เต๋อไฉ วันนี้ข้ามาที่นี่มีเรื่องจะหารือกับพวกเจ้า หยุนโจวแห่งบ้านเจ้าวันนี้ควรจะหยุดพักอยู่ที่บ้าน เรียกเขามาสักหน่อย ดูเถิด ซื่อเยว่กับคนจากหมู่บ้านญาติของนางตามมาถึงแล้ว อยากจะรื้อเรื่องที่บ้านเจ้าหย่าภรรยากลับมาพูดกันอีกสักครา"
ยังไม่ทันที่ลู่เต๋อไฉจะอ้าปาก หลิวผอจื่อก็รีบแทรกขึ้น "ผู้ใหญ่บ้าน เรื่องนี้ยังจะมีอะไรให้ต้องพูดอีก หลิ่วซื่อเยว่ถูกบุตรชายข้าหย่าแล้ว จะเป็นตายอย่างไรก็ไม่เกี่ยวกับตระกูลลู่ของเราอีก นางกระโดดหน้าผาก็ไม่ใช่คนตระกูลลู่ผลักนางลงไป คิดจะเอาเงินค่ารักษานั้นไม่มีทาง"
"ตระกูลลู่ ข้าไม่ได้มาเอาเงินค่ารักษา แต่มาเจรจาเรื่องอื่น รอให้หยุนโจวมาถึงค่อยว่ากัน"
"หรือนางยังคิดจะกลับตระกูลลู่อีก อย่าว่าแต่หยุนโจวจะไม่มาเลย ต่อให้มาก็เถิด ข้าก็ไม่มีทางยอมให้นางกลับตระกูลลู่ หยุนโจวแห่งบ้านเราเป็นจอมปัญญาจุติลงมา ภายภาคหน้าจะต้องสอบเป็นซิ่วไฉได้เป็นขุนนางใหญ่ จะต้องแต่งกับคุณหนูชาววัง ไม่ใช่คนชั้นต่ำที่ขึ้นสู่เวทีใหญ่ไม่ได้"