หลิ่วปาเยว่คิดว่าเพียงพี่สาวรองยังอยู่ในหมู่บ้าน ตนก็จะหาทางลองสักตั้ง วันนี้เห็นท่าทีพี่สาวรองพูดแล้วรู้สึกเก่งกาจยิ่งนัก คำพูดก็ไพเราะเสนาะหู ไม่เพียงทำให้นางที่บ้านยอมตัดสายสัมพันธ์ด้วยความสมัครใจ ยังได้ชื่อเสียงอันดีงามอีกด้วย
แม้นพี่สาวรองจะช่วยตนไม่ได้ แต่รับฟังและออกความเห็นให้ก็ยังดี นางก็อยากตัดสายสัมพันธ์กับครอบครัวหนีออกจากรังหมาป่านั่นบ้าง
หลิ่วปาเยว่คิดมาถึงตรงนี้ เมื่อครู่ยังห่อเหี่ยวท้อแท้ ทลายความคิดติดขัดในพริบตา รู้สึกว่าชีวิตมีความหวังอีกครั้ง การตัดหญ้าหมูก็เบาแรงคล่องแคล่วขึ้น
หลิ่วซื่อเยว่หาได้รู้ไม่ ว่าตั้งแต่นางกลับหมู่บ้าน นางกับครอบครัวอารองก็เป็นหัวข้อสนทนายอดนิยมในหมู่บ้าน
ทุกวันชาวบ้านว่างเว้นจากงานก็จะไปรวมตัวกันใต้ต้นหลิวใหญ่กลางหมู่บ้าน เริ่มต้นซุบซิบนินทาเรื่องชาวบ้านนั้นบ้านนี้ "อีหลิ่วนั่นถูกตระกูลลู่หย่าส่งกลับมา คงมิใช่ทำเรื่องอันใดน่าอัปยศไว้กระมัง มิเช่นนั้นอยู่ในตระกูลลู่อย่างดีมาเจ็ดแปดปี จะว่าหย่าก็หย่าเลยได้อย่างไร ก่อนหน้านี้ไม่ได้ยินข่าวคราวเลยแม้แต่น้อย เรื่องที่พวกเจ้าไปสืบถามมาได้ เกรงว่าจะเป็นคำแก้ตัวที่ตระกูลลู่ใช้ปิดบังเรื่องฉาวโฉ่ เพราะอย่างไรเสียก็เป็นครอบครัวนักอ่าน ต้องการรักษาหน้า"
"สามีของซื่อเยว่เป็นบัณฑิตขั้นต้นแล้ว ปีหน้าก็จะสอบซิ่วไฉ นางจะไปทำเรื่องโง่เขลาเสียได้ ปล่อยให้ฐานะภรรยาซิ่วไฉหลุดมือไปอย่างน่าเสียดายยิ่งนัก"
"ใครว่าไม่ใช่เล่า สองหมู่บ้านก็มิได้ห่างไกลกันเท่าใดนัก มองเท่าไรมองไม่เห็นเลยว่านางผู้นี้นิ่งเงียบไม่ปริปาก ยังจะทำเรื่องใหญ่ได้ ตระกูลลู่แม้แต่บุตรก็ไม่ต้องการ ข้าดูแล้ว เบื้องหลังเรื่องนี้ย่อมต้องมีเงื่อนงำซ่อนอยู่"
"มีเงื่อนงำอันใดหรือ"