“แต่หยุนเกอยังเด็กนัก เหตุใดเขาจึง...”
เหยียนฮวนไม่ได้เตรียมใจไว้เลยแม้แต่น้อย
“บุรุษเมื่ออายุสิบสามสิบสี่ปีและเริ่มรู้เรื่องชายหญิง ก็จะเกิดความปรารถนา” เลี่ยงเสี่ยงอธิบายให้นางฟัง “นี่จึงเป็นเหตุที่ตระกูลใหญ่จัดสาวใช้ปรนนิบัติให้พระคุณท่านเมื่อถึงวัย”
ไม่เพียงเพื่อให้รู้เรื่องชายหญิงเท่านั้น ยังช่วยให้ทราบสภาพร่างกายด้านนี้ของเขา และป้องกันไม่ให้เมื่อไม่ได้รับการระบายแล้วออกไปเที่ยวตามตรอกบุปผา หากเกิดเรื่องขึ้นย่อมเสียชื่อเสียงไม่พอ ยังอาจติดโรคสกปรกมาได้ ส่วนสาวใช้ในบ้านนั้นย่อมวางใจได้กว่า
แต่ก่อนแต่งงานจะมีบุตรอนุภรรยาไม่ได้เด็ดขาด
ทว่าพระคุณท่านทั้งหลายยังเยาว์วัย อีกทั้งบุรุษใจกว้าง ไม่ใส่ใจเรื่องเหล่านี้ เรื่องจึงตกอยู่บนบ่าของนายหญิงผู้ดูแลบ้าน
ด้วยเหตุนี้ นายหญิงจึงจัดสาวใช้ปรนนิบัติให้บุตรชายด้วยตนเอง และเตรียมการคุมกำเนิดไว้ให้พร้อม
“สิบสามสิบสี่ปีหรือ?”
เหยียนฮวนมองสามี พลางกะพริบตา “แล้วเหตุใดเจ้าถึงไม่มีสาวใช้ปรนนิบัติ เจ้าอยู่มาได้อย่างไร?”
ใบหน้าเลี่ยงเสี่ยงมืดครึ้ม “ตอนนี้กำลังพูดเรื่องลูกชายหรือเรื่องของข้ากันแน่”
เหยียนฮวนเม้มปาก ก้มหน้าลงอย่างละอาย
เมื่อคิดดูแล้ว เรื่องนี้ก็เป็นความบกพร่องของนางเช่นกัน แม้รู้ว่าพระคุณท่านหลายคนมีสาวใช้ปรนนิบัติก่อนแต่งงาน แต่ไม่รู้ที่มาที่ไป จึงนึกเพียงว่าพวกเขาใฝ่กามารมณ์
เลี่ยงเสี่ยงเองก็ไม่อาจทำใจตำหนิภรรยา มารดาของนางไม่มีบุตรชาย เรื่องเช่นนี้นางย่อมไม่มีทางรู้ จึงไม่ใส่ใจเป็นธรรมดา
“ตอนนี้จะทำอย่างไรดี?” เหยียนฮวนหมดหนทาง
จะทำอย่างไรได้อีกเล่า มีอยู่สองวิธีเท่านั้น วิธีหนึ่งคือใช้ยาขับครรภ์ อีกวิธีคือรีบแต่งภรรยาเอกเข้าบ้าน
แต่เรื่องก็ยากตรงนี้เอง
เด็กในท้องหลานจือเป็นลูกของหยุนเกอ เป็นหลานคนแรกของเหยียนฮวนกับสามี นางจะใจแข็งลงมือได้อย่างไร?