อ๋องหนิงไม่สะดวกจะพำนักอยู่นาน จึงกล่าวลาแล้วจากไป
“ไปสืบดูภูมิหลังของคนผู้นั้นมา”
บุรุษที่เดินออกมาสั่งบ่าวรับใช้
ผู้ติดตามย่อมรู้ดีว่าคนที่นายท่านเอ่ยถึงคือผู้ใด จึงรีบพยักหน้ารับ
เรื่องเล็กน้อยในลานเรือนก็ผ่านพ้นไปพร้อมกับการจากไปของอ๋องหนิง ซ่งจงถิงเชื้อเชิญองค์รัชทายาทเข้าไปในห้อง แล้วสนทนาทักทายกัน
บุตรสาวคนเล็กหลงใหลองค์รัชทายาทมาตั้งแต่ยังเยาว์วัย ไม่คิดว่าผ่านเรื่องราววกวนมามากมาย สุดท้ายนางก็ได้เป็นสตรีขององค์รัชทายาทจริง ๆ เมื่อนึกถึงว่าบุตรสาวจะไม่มีฐานันดรตลอดชีวิต สองสามีภรรยาก็เจ็บปวดใจยิ่งนัก
แต่เมื่อลองคิดอีกที เพราะเหตุนี้นางจึงรอดพ้นจากเคราะห์สมรสเชื่อมสัมพันธ์ ไม่ต้องพลัดพรากจากคนในครอบครัว… สองสามีภรรยามีความรู้สึกซับซ้อน ได้แต่ทอดถอนใจว่าโลกนี้ช่างผันผวนยากคาดเดา
แต่เมื่อเห็นองค์รัชทายาทตั้งใจมาเยือนด้วยตนเองในวันนี้ ก็พอมองออกถึงความรู้สึกที่มีต่อบุตรสาว ทั้งสองจึงรู้สึกปลาบปลื้มใจอยู่หลายส่วน
“ก่อนหน้านี้พี่สาวคนโตยังโทษข้าว่าทำให้น้องสาวข้าต้องเดือดร้อน บัดนี้ลองดูสิ กลับกลายเป็นได้ผลดีโดยไม่ตั้งใจเสียแล้วกระมัง”
จื่อเยียนเหลือบมองไปทางห้องโถงใหญ่ “หากไม่มีเรื่องนั้น คราวนี้น้องสาวข้าคงหนีสมรสเชื่อมสัมพันธ์ไม่พ้น”
ชิงอินถอนหายใจ “นับว่าเคราะห์ร้ายกลับกลายเป็นโชคดี แต่ไม่คิดเลยว่าองค์รัชทายาทจะเสด็จมาเยือนด้วยพระองค์เองในวันนี้”
ส่วนเรื่องนี้มีต้นตอมาจากผู้ใด ทุกคนต่างรู้ดีแก่ใจ
“แม้ไม่มีฐานันดร แต่ถึงอย่างไรก็เป็นสตรีของรัชทายาท องค์รัชทายาททำเช่นนี้ก็เพื่อให้เกียรติน้องสาวข้า” จื่อเยียนกล่าว
จากนั้นนางหันไปมองพี่สาวคนโต แววตาเจือความหยอกเย้า “ในห้องนี้มีแต่บรรดาบุตรเขย บิดาตั้งใจให้เจียงอวิ๋นชิงอยู่ข้างกายเช่นนี้ ดูท่าจะนับเขาเป็นบุตรเขยไปแล้ว”