บัดนี้ศึกสงครามใกล้ปะทุขึ้นเต็มที แคว้นเหลียงเป็นมหาอำนาจแห่งจงกลาง มีกำลังเหนือกว่าเป่ยหยงอยู่แล้ว อีกทั้งโซเวย์ ขุนนางผู้พิทักษ์แดนแห่งเอี้ยเฉิงก็ตกลงช่วยเหลืออย่างลับ ๆ เพื่อกำจัดกบฏและฟื้นฟูราชบัลลังก์อันชอบธรรม ศึกครั้งนี้ย่อมชนะเป็นแน่
หญิงสาวตรงหน้าต้องจากไปในสักวัน และการพบกันอีกครั้งคงไร้กำหนด
ความลับที่เก็บงำไว้ในใจมานานหลายปีบีบคั้นเว่ยปิงหลุนจนแทบหายใจไม่ออก เขาจมอยู่กับความรู้สึกผิดและโทษตนเองทั้งวันทั้งคืน ดิ้นรนทุกข์ทรมานจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่ เขาทนกับวันเวลาเช่นนี้มาพอแล้ว จึงเพียงอยากบอกทุกสิ่งแก่นางด้วยปากตนเอง ในช่วงเวลาสุดท้ายที่ยังได้อยู่ด้วยกัน
เขาไม่หวังให้นางให้อภัย ขอเพียงให้คนที่ตนรักรู้ว่า ความรักที่เขามีต่อนางนั้นยืนยาวไม่เคยแปรเปลี่ยน
เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าจากไป ซินหยางจึงลืมตาขึ้น ดวงตาของนางชุ่มชื้นไปด้วยหยาดน้ำตา
หากรู้เรื่องทั้งหมดตั้งแต่แรก นางจะข่มกลั้นความรู้สึกที่มีต่อเขาได้หรือไม่ แล้วชีวิตของนางในวันนี้จะเป็นอีกแบบหนึ่งหรือเปล่า
ความรักเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว แม้เว่ยปิงหลุนจะรู้ความจริงทุกอย่างอยู่ก่อนแล้ว เขาก็ยังเผลอใจ ชายผู้มีเหตุผลและรู้จักข่มใจเช่นเขายังควบคุมตนเองไม่ได้ แล้วนางจะหลีกหนีพ้นได้อย่างไร
ต่อให้ย้อนเวลากลับไป ต่อให้รู้ความจริงตั้งแต่แรก นางก็คงยังห้ามใจไม่ให้ชอบเขาไม่ได้ เพียงแต่เหตุผลจะทำให้นางไม่แสดงออก และเก็บความรู้สึกนี้ซ่อนไว้ในใจ
แต่ด้วยนิสัยของนาง คงยากที่จะเปิดใจรับผู้อื่น นางคงยังปล่อยเวลาให้ล่วงเลยจนต้องสมรสเชื่อมสัมพันธ์ และภาพเหตุการณ์ในวันนี้ก็คงยังเป็นเช่นเดิม
เว้นเสียแต่ว่าทั้งสองไม่ได้พบกันตั้งแต่ต้น ทว่าสวรรค์กลับบันดาลให้พวกเขาได้พบกัน
เว่ยปิงหลุนรอเซียงจื่อเหิงอยู่ แต่กลับได้พบนางโดยไม่คาดคิด นี่จะไม่ใช่ลิขิตสวรรค์ได้อย่างไร
ต่อให้วันนั้นนางไม่ได้ออกไปข้างนอก ตามแผนของเว่ยปิงหลุน ไม่ช้าก็เร็วเขาย่อมได้รับความโปรดปรานจากเซียงจื่อเหิง ครั้นได้เป็นศิษย์ในสังกัดและบุตรบุญธรรมของเซียงจื่อเหิงแล้ว ทั้งสองก็ยากจะหลีกเลี่ยงการพบกัน