"แม่ ผมไปละนะ"
"ว่างๆ ก็ไปดูที่สำนักงานจัดหางานหน่อย ว่าทำไมงานที่จัดสรรให้ยังไม่มาสักที" คุณนายโจวตะโกนบอก
"รู้แล้ว ผมไปถามดู"
โจวเจิ้งตอบรับแล้วเดินออกจากบ้าน
วันนี้วันที่สามสิบมิถุนายน
ช่วงไม่กี่วันมานี้ เขากวาดสำรวจถนนรอบๆ ไปหลายรอบ
จากคนงานที่ถูกเลิกจ้างหลายร้อยคน เขาคัดเลือกมาสามสิบคนที่ดูขยัน ซื่อสัตย์ และมีฝีมือ คนเหล่านี้คือเป้าหมายของเขาในวันนี้
ทีมก่อสร้างเล็กๆ ทีมหนึ่งหากต้องการรับงานเอง อย่างน้อยต้องมีคนสิบสี่ถึงสิบห้าคน
หัวหน้างาน ช่างไม้ ช่างก่ออิฐ ช่างเหล็กเส้น ช่างไฟฟ้า แล้วก็ต้องมีคนงานทั่วไปและเด็กฝึกงานอีกสองสามคน รวมถึงนักบัญชีหนึ่งคนกับคนทำกับข้าวและคนช่วยงานอีกสองคน
พอคิดแบบนี้
ก็ต้องเกือบยี่สิบคน
โจวเจิ้งไม่กังวลเรื่องคนเยอะเลยแม้แต่น้อย คนละหนึ่งร้อยหยวน ยี่สิบคนก็สองพัน แล้วคูณด้วยค่าสัมประสิทธิ์ความภักดี...
ไม่กล้าคิดเลย!
พอคิดถึงตรงนี้
แววตาของโจวเจิ้งก็ร้อนแรงขึ้นมา
แม้แต่ก้าวเดินก็ดูเบาสบายขึ้นมาได้อีก
บนถนนใหญ่
ผู้คนมากมายยืนบ้าง นั่งยองๆ บ้าง
สายตากวาดมองผู้คนที่เดินผ่านไปมาอยู่ตลอด เต็มไปด้วยความวิตกกังวลและความปรารถนา
ในฐานะเสาหลักของครอบครัว ผู้ชายเหล่านี้ต่างความปรารถนามีงานทำเพื่อหาเงินเลี้ยงดูครอบครัวใหญ่ที่อยู่ข้างหลัง
เพียงแต่ว่า งานดูเหมือนจะไม่ได้หาง่ายอย่างนั้น
"พี่ไห่!"
"โจวเจิ้ง ป้ายของนายล่ะ? วันนี้ทำไมไม่เห็นพกมา?"
"วันนี้ไม่ได้พกมา"
"งั้นมานั่งยองๆ ข้างฉันสิ เรามีงานก็ทำด้วยกัน" ชุยฉางไห่ขยับเท้าที่นั่งยองๆ อยู่ ให้พื้นที่กับโจวเจิ้งครึ่งหนึ่ง
"ไม่ต้องแล้วพี่ไห่"
โจวเจิ้งไม่ได้เดินเข้าไป แต่ย่อตัวนั่งยองๆ ลง
"พี่ไห่ ผมมีงานอยู่งานหนึ่ง พี่สนใจไหม?"
"งานอะไร?" ชุยฉางไห่ดีใจขึ้นมาเล็กน้อย เขามานั่งยองๆ อยู่ตรงนี้มาหลายวันแล้ว ไม่เคยได้งานสักที นี่เป็นครั้งแรกที่มีงานมาหาเขา
"ผมตั้งทีมก่อสร้างขึ้นมาทีมหนึ่ง เป็นทีมเป็นทางการ มีคนไม่พอ พี่จะมาไหม"
โจวเจิ้งหยิบใบอนุญาตประกอบกิจการยื่นให้
ชุยฉางไห่เป็นคนดีที่เขาสังเกตเห็นในช่วงสองวันมานี้
เมื่อก่อนเป็นทหารช่าง ปลดประจำการแล้ว มีฝีมือติดตัว คำพูดจาคนรอบข้างก็ชมว่าดี และสองวันนี้เขาก็คุยกับชุยฉางไห่ถูกคอ เลยมาหาเขาเป็นคนแรก
"ทีมวิศวกรรมก่อสร้างตำบลต้าหวางสือ อำเภอไห่... โจวเจิ้ง..." ชุยฉางไห่ไม่อยากเชื่อ น้องชายคนนี้ที่มานั่งหางานอยู่ข้างถนนเหมือนกับพวกเขา กลับตั้งทีมก่อสร้างขึ้นมาได้ ยังเป็นทีมเป็นทางการมีใบอนุญาตอีกต่างหาก
ตามถนนหนทางก็มีทีมก่อสร้างเล็กๆ อยู่บ้างเหมือนกัน
ส่วนใหญ่ก็มีหัวหน้าแล้วก็จ้างคนงานชั่วคราวมารวมกลุ่มกันทำ
ใบอนุญาตประกอบกิจการ?
เป็นไปไม่ได้เลย!
กว่าจะได้ใบนั้นมา ต้องใช้เงินหลายพัน
พอได้ใบอนุญาตมาแล้ว ก็ต้องจ่ายภาษีทุกเดือนอีก
ทำงานด้วยกัน แล้วแบ่งเงินกันตรงๆ แบบนั้นไม่ดีกว่าหรือไง!
"เป็นของผมเอง"
"พี่ไห่ จะเอาไหมล่ะครับ"
"พี่เป็นหัวหน้างาน เดือนละห้าร้อย"
เงินเดือนที่โจวเจิ้งให้ ถือว่าเป็นเงินเดือนสูงอย่างแน่นอน
หัวหน้างานตามท้องตลาดส่วนใหญ่ได้เดือนละสามร้อยห้าสิบถึงสี่ร้อยก็ถือว่าสูงแล้ว เพราะยุคนี้สภาพเศรษฐกิจโดยรวมไม่ดี
ห้าร้อยหยวน...
ถือว่าเป็นอัตราสูงสุดเต็มขั้นเลยทีเดียว
"เอา!"
"นายให้เกียรติพี่ขนาดนี้ พี่จะไม่รับได้ยังไง!"
ชุยฉางไห่ตาแดงเล็กน้อย ลุกขึ้นยืน "น้องชาย สี่ร้อยพอแล้ว ไม่ต้องห้าร้อย"
"เอาห้าร้อยเถอะ เรื่องคนและงาน ก็ต้องให้พี่ไห่ช่วยดูแลหน่อย"
ทีมก่อสร้างเพิ่งตั้งใหม่ ยังไม่มีชื่อเสียง โจวเจิ้งต้องออกไปหางานเรื่อยๆ ส่วนเรื่องการก่อสร้าง ก็ต้องให้ชุยฉางไห่หัวหน้างานหน้างานเป็นคนดูแล
"ไม่มีปัญหา"
"ถ้างานมีปัญหาขึ้นมา ฉันยอมสละชีวิตให้เลย"
ชุยฉางไห่พูดอย่างเด็ดเดี่ยว
ที่บ้านมีพ่อแม่แก่ๆ ต้องดูแล ลูกชายสองคนกำลังเรียนหนังสือ จะไปทางไหนก็ต้องใช้เงินทั้งนั้น ห้าร้อยหยวนสำหรับเขา มันยิ่งใหญ่เกินกว่าจะหาอะไรมาเปรียบได้
[92]
โจวเจิ้งมองไปที่เหนือศีรษะของชุยฉางไห่ แล้วเหม่อลอยไปครู่หนึ่ง
จากนั้นก็ชกไปที่อกเขาทีหนึ่ง
"ผมจะเอาชีวิตพี่ไปทำไม"
"พี่ไห่ พี่อยู่ตรงนี้นานแล้ว ช่วยหาคนให้หน่อย ตั้งทีมให้หน่อย"
"ไม่มีปัญหา!"
ชุยฉางไห่เช็ดน้ำตา
"ต้าหวัง หูจื่อ เอ้อหลิน มานี่"
สามคนวิ่งตามเสียงเรียกเข้ามาหา
"พวกเขาสามคนทำงานเก่งกันทั้งนั้น ต้าหวังเป็นช่างไม้ งานเฟอร์นิเจอร์ ประตูหน้าต่าง ไม่มีอะไรยาก หูจื่อกับเอ้อหลินเป็นช่างก่ออิฐ ฝีมือใช้ได้"
"พี่ไห่?"
"โจวเจิ้งเขานี่..."
สามคนยังงงๆ
พี่ไห่พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง
"เรียกอะไร เรียกหัวหน้าทีมสิ!"
พอพูดแบบนี้
สามคนก็เข้าใจทันที
ตำแหน่งงาน? หัวหน้าทีม?
พวกเขาถูกชวนเข้าร่วมทีมก่อสร้างแล้วนี่เอง!
"หัวหน้าทีม!"
[73] [75] [75]
โจวเจิ้งยิ้ม
"หาคนเพิ่มอีกหน่อย"
"เราจะรับงาน เราต้องมีคนให้ครบ!"
"ฉันมีคน!"
"ฉันไปหาอีกสองคน"
ชุยฉางไห่มองดูสามคนที่ตื่นเต้นดีใจ แล้วพูดอย่างเคร่งขรึม "หาแต่คนที่ขยันซื่อสัตย์นะ พวกที่ขี้เกียจคดโกงไม่เอามั่ว พวกแกถ้าหาเข้ามาได้ แล้วโดนจับได้ จะไล่ออกพร้อมกันกับพวกแกเลย"
"รู้แล้ว!"
"เป็นคนดีๆ กันทั้งนั้น"
พูดจบ
สามคนก็แยกย้ายกันไป
ชุยฉางไห่ก็เริ่มรวบรวมผู้คนพร้อมกับโจวเจิ้ง
เขามานั่งรอรับงานอยู่ตรงนี้มาเกือบปีแล้ว รู้จักคนแถวนี้เกือบหมด ใครนิสัยยังไง ฝีมือแค่ไหน ก็รู้ดี
ไม่นาน
ก็มีคนมารวมตัวอยู่รอบๆ โจวเจิ้งถึงยี่สิบคน
บางคนตื่นเต้น กระตือรือร้นอยากลอง บางคนก็ยังกังวลใจ
"นี่คือโจวเจิ้ง บางคนอาจจะรู้จักเขาแล้ว ช่วงนี้เขามานั่งรอรับงานอยู่กับพวกเรา ตอนนี้เขาเป็นเจ้านายของพวกเราแล้ว" ชุยฉางไห่มองไปรอบๆ แล้วแนะนำ
ทุกคนตะโกนพร้อมกัน
"สวัสดีเจ้านาย!"
โจวเจิ้งพยักหน้ายิ้มๆ
"ยังอย่าเพิ่งเรียกเจ้านายเร็วเลย"
"มีอะไรจะพูดก่อน"
"ผมจ่ายเงินทำใบอนุญาตประกอบกิจการ เพราะจะทำเป็นบริษัทเป็นทางการ"
"ถ้าใครอยากทำงานเป็นรายวัน หาเงินค่าใช้จ่ายเล็กๆ น้อยๆ ก็ถือว่าเราได้รู้จักกันไว้"
ทุกคนได้ฟังก็มองซ้ายมองขวา ไม่มีใครลุกจากไป
ทุกคนล้วนเป็นคนงานที่ถูกเลิกจ้าง
ย่อมรู้ดีว่าคนงานชั่วคราวกับคนงานประจำต่างกันแค่ไหน
ถ้าเป็นคนงานประจำได้ ใครจะไปยอมยืนรอรับงานอยู่ข้างถนนทุกวัน!
พอเห็นว่าไม่มีใครลุกไป โจวเจิ้งก็พูดต่อ "ช่างใหญ่ 350 ช่างเล็ก 250 คนทำบัญชี 300 จ่ายเป็นรายเดือน ไม่ค้างจ่าย"
"อีกอย่าง พนักงานประจำมีข้อกำหนดและสวัสดิการเป็นของตัวเอง"
"ในเมื่อเรามาทำงานด้วยกัน ก็ต้องทำให้ดี ให้เจ้าของงานพอใจ รู้สึกว่าเงินที่จ่ายไปคุ้มค่า เรื่องฝีมือและคุณภาพต้องควบคุมให้ดี ห้ามทำแบบลวกๆ"
"ข้อกำหนดเข้มงวด สวัสดิการก็ต้องไม่ด้อยตามไปด้วย"
"เลี้ยงข้าวกลางวัน ข้าวดีๆ!"
"อีกอย่าง ทำงานแต่ละชิ้นเสร็จ ผมจะนำกำไร 20% มาแบ่งเป็นโบนัสให้ทุกคน ทำงานดีก็ได้โบนัส ทำงานไม่ดี ทำใหม่ ไม่ได้โบนัส!"
"มีปัญหาอะไรไหม?"
โจวเจิ้งกวาดสายตามองทุกคน
"ไม่มี!"
ครั้งนี้เสียงดังกว่าครั้งก่อนมาก
ทุกคนมีรอยยิ้มบนใบหน้า แม้แต่คนที่เมื่อกี้ยังกังวลอยู่ ก็ผ่อนคลายยิ้มออกมา
ยังไม่ได้เริ่มทำงาน
แค่เงินเดือนและโบนัสที่โจวเจิ้งให้ ก็ทำให้ทุกคนมั่นใจขึ้นมาแล้ว
เพราะตอนนี้ ทีมก่อสร้างเล็กๆ ทีมไหนจะให้สวัสดิการดีขนาดนี้ได้ ยังจะมีโบนัสอีกเหรอ? ที่จะจ่ายเงินเดือนตรงเดือน ไม่หักไม่ลด ไม่ขี้โกงเนี่ย ฝันไปเถอะ!
แน่นอน หลายคนในใจก็ยังไม่มั่นใจ คิดว่าตอนนี้จะพูดสวยยังไง แต่ถ้ายังไม่ได้เงินจริงๆ ก็ยังไม่แน่นอน
พวกเขาทำได้แค่ลองเสี่ยงดู
เดือนหน้าเดี๋ยวก็รู้ผล
"เที่ยงนี้ฉันเลี้ยงข้าวทุกคน นั่งคุยกัน"
"กินเสร็จข้าว ช่วงบ่ายทุกคนเตรียมอุปกรณ์ไว้ เราทีมก่อสร้างเพิ่งตั้ง ยังไม่มีชื่อเสียง ผมก็จะไปรับงานสร้างบ้านชั้นเดียวตามหมู่บ้าน"
"ทุกคนลองถามญาติพี่น้องแถวบ้านดู เผื่อมีใครอยากสร้างบ้านใหม่ แนะนำงานมาได้ค่าคอม 2%"
"ดี!"