หลังมื้อกลางวัน อู๋ซุ่ยไปหารถสามล้อที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน พาอู๋กังกับเฉินหยางมุ่งหน้าเข้าเมืองทันที
พวกเขาแวะร้านขายส่งอุปกรณ์ตกปลาที่ใหญ่ที่สุดในเมืองก่อน
เจ้าของร้านเป็นชายหัวล้าน กำลังนั่งสัปหงกอยู่หลังเคาน์เตอร์
อู๋ซุ่ยเดินเข้าไป เคาะเคาน์เตอร์กระจกเบา ๆ
“เถ้าแก่ เอ็นตกปลาต้าหลี่หม่า ยาวม้วนละ 500 เมตร 10 ม้วน เอ็นไนลอนทำสายหน้า 30 ม้วน แล้วก็เบ็ด 2,000 ตัว”
เจ้าของร้านหัวล้านสะดุ้งตื่น พอเห็นว่าเป็นลูกค้าที่มาซื้อของล็อตใหญ่ก็รีบยิ้มประจบ
“น้องชาย เอาเยอะขนาดนี้ เตรียมไปตกปลากระมังใหญ่หรือ?”
“อืม คิดเงินมาเลย” อู๋ซุ่ยหยิบลูกลอยกับตะกั่วเลือกเอง
เจ้าของร้านกดเครื่องคิดเลขรัว ๆ
“ทั้งหมด 2,350 หยวน ปัดเศษให้ก็แล้วกัน 2,300 หยวน”
จ่ายเงินแล้ว ทั้งสามก็เอาของขึ้นรถสามล้อ ก่อนเปลี่ยนเส้นทางไปโรงซ่อมเรือข้างท่าเรือ
เจ้าของร้านร่างท้วมผิวคล้ำคาบบุหรี่เดินมาต้อนรับ
“เถ้าแก่ สนใจดูอะไรครับ?”
“มีเครื่องกว้านมือสองพร้อมขายไหม?” อู๋ซุ่ยถาม
ชายร่างท้วมพาพวกเขาไปที่มุมร้าน แล้วชี้ไปยังเครื่องตัวเรือนเหล็กเครื่องหนึ่ง
“เครื่องนี้สภาพใหม่แปดส่วน ราคาเดิม 4,000 หยวน คิดให้พวกคุณ 3,500 หยวน”
อู๋ซุ่ยเดินเข้าไปใกล้ ย่อตัวลงคลำมอเตอร์ แล้วหมุนตลับลูกปืนดู
“ตลับลูกปืนเปลี่ยนมาแล้ว เฟืองข้างในชุดเกียร์ทดก็สึกไม่น้อย มอเตอร์นี่อย่างมากก็เป็นของปรับสภาพใหม่”
เขาลุกขึ้น ปัดฝุ่นที่มือ
“2,000 หยวน ตกลงผมก็ขนไปเดี๋ยวนี้ ไม่ตกลงก็จะไปดูร้านข้าง ๆ”