หน่วยผลิตหงซิง เรือนเล็กตระกูลซู
อาหารมื้อเย็นวางอยู่บนโต๊ะแปดเซียนในห้องโถง
นอกจากปูผัดเผ็ดสีแดงมันวาวชวนให้น้ำลายสอชามใหญ่แล้ว ยังมีหมูตุ๋นมันฝรั่ง ปลานึ่งซีอิ๊ว และหมูสามชั้นตุ๋นซีอิ๊วอีกด้วย
คนตระกูลซูเพิ่งนั่งล้อมโต๊ะกัน เสียงเคาะประตูรั้วก็ดังขึ้น
สามครั้งยาว หนึ่งครั้งสั้น
ซูอวิ๋นเยี่ยวางตะเกียบแล้วเดินไปปลดกลอนประตู
คนที่ยืนอยู่ด้านนอกคือลู่ฉือหยวน
เขาไม่ได้สวมเครื่องแบบทหาร แต่ใส่ชุดคนงานสีน้ำเงินธรรมดา บนบ่ามีใบไม้แห้งติดอยู่สองสามใบ ดูราวกับเพิ่งมุดออกมาจากป่า
“เลือกเวลาเก่งจริงนะ”
ซูอวิ๋นเยี่ยเบี่ยงตัวเปิดทางให้อย่างไม่สบอารมณ์
ทั้งคู่สูงพอ ๆ กัน พอยืนอยู่ด้วยกันก็แทบจะขวางกรอบประตูมิด
ลู่ฉือหยวนไม่ถือสา เขาก้าวเข้าลานบ้านตามสบาย “ได้กลิ่นหอมมาตั้งแต่ไกล เลยหน้าด้านมาขอข้าวกินสักมื้อ พี่ซูไม่ต้อนรับหรือไง”
“ถ้าไม่ต้อนรับแล้วนายจะไม่เข้ามาหรือไง” ซูอวิ๋นเยี่ยหันไปปิดประตูแล้วลงกลอน
ในห้องโถง ซูเนี่ยนเซิงไม่แม้แต่จะเงยหน้า เธอหยิบชามเปล่ามาตักเกี๊ยวใส่ชามหนึ่งแล้ววางไว้ตรงมุมโต๊ะ
“นั่งสิ กินเสร็จแล้วค่อยคุยธุระ”
ลู่ฉือหยวนดึงม้านั่งมานั่ง แล้วคีบขาปูที่ชุ่มน้ำมันพริกเข้าปากอย่างไม่เกรงใจ
กลิ่นหอมเผ็ดร้อนระเบิดขึ้นในปาก ผสานกับรสหวานสดอันเป็นเอกลักษณ์ของเนื้อปู
เขาชะงักการเคี้ยวไปครู่หนึ่ง
ฝีมือทำอาหารนี่เหนือกว่าเชฟชั้นหนึ่งของภัตตาคารรัฐบาลเสียอีก
ทุกคนกินข้าวกันอย่างรวดเร็ว
ซูหมิงจูกับซูจื่อเหิงกินเสร็จแล้วก็เก็บชามตะเกียบไปไว้ในครัว
หลินหว่านซูกินไปไม่กี่คำก็รีบกลับเข้าไปในห้องด้านใน เพื่อปรับปรุงแบบจำลองข้อมูลที่เพิ่งหารือกันในคอกวัวให้สมบูรณ์ต่อ
ซูเว่ยกั๋วเดินตามติดอยู่ข้างกายเธอ
หน้าโต๊ะแปดเซียนเหลือเพียงซูเนี่ยนเซิง ซูอวิ๋นเยี่ย และลู่ฉือหยวนทั้งสามคน
“คนมาถึงในตัวอำเภอแล้ว”
ลู่ฉือหยวนวางตะเกียบ ล้วงบุหรี่กรองครึ่งซองออกจากกระเป๋าเสื้อ แล้วหยิบมวนหนึ่งยื่นให้ซูอวิ๋นเยี่ย
ซูอวิ๋นเยี่ยไม่รับ
ลู่ฉือหยวนจึงเก็บบุหรี่กลับเข้าที่ “มีทั้งหมดห้าคน หัวหน้าคือมือมืดที่มีชื่ออยู่ในวงการเมืองหลวง ฉายาหมาป่าเก้านิ้ว เป็นอาชญากรหลบหนีที่มีคดีฆ่าคนแปดศพติดตัว”