ห้าทุ่มครึ่ง
ท่าเรือสิบสามห้าง เมืองหยางเฉิง
ฝนกระหน่ำราวกับฟ้ารั่ว กระแทกถนนสกปรกจนละอองน้ำสีขาวฟุ้งกระจาย
ท้องฟ้าถูกสายฟ้าผ่าฉีกเป็นริ้วสีขาวซีดเป็นระยะ ส่องให้เห็นตู้คอนเทนเนอร์ที่กองสูงเป็นภูเขาอยู่ในท่าเรือสิบสามห้าง
สายลมพัดพากลิ่นเค็มคาวของทะเลและกลิ่นน้ำมันเครื่องฉุนแสบจมูกมาเต็มไปหมด
เรือบรรทุกสินค้าสีดำลำหนึ่งจอดนิ่งอยู่ในความมืด ณ ท่าเทียบเรือหมายเลข 3 โดยไม่มีธงชาติแขวนอยู่
เสียงปืนที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันบริเวณทางเดินระหว่างตู้คอนเทนเนอร์ ถูกเสียงฟ้าร้องและฝนกลบจนแทบไม่ได้ยิน
แต่ซูเนี่ยนเซิงซึ่งมีประสาทหูเป็นเลิศกลับได้ยิน
ซูเนี่ยนเซิงสวมเสื้อกันฝนสีดำ รูปร่างปราดเปรียวราวภูตผี ลอบเคลื่อนตัวไปตามเงามืดข้างตู้คอนเทนเนอร์เหล็กขนาดมหึมา
หยดฝนไหลผ่านแก้มขาวซีดของเธอ แววตาสงบนิ่งจนน่ากลัว ทว่ากลับแฝงจิตสังหารกระหายเลือด
พลังจิตแผ่กระจายออกไปรอบด้านดุจใยแมงมุม โดยอาศัยม่านฝนที่เทกระหน่ำเป็นฉากกำบัง
ห่างไปทางซ้ายด้านหน้า 50 เมตร มีคนเฝ้าระวังสองคน พกปืนบราวนิง
บนยอดเครนยกตู้คอนเทนเนอร์ มีพลซุ่มยิงหนึ่งคน พร้อมกล้องมองกลางคืน
เรือบรรทุกสินค้าสีดำลำนั้นมีเวรยามลาดตระเวนแน่นหนา บนชั้นสองของเรือยังมีพลซุ่มยิงอีกสองคน
การป้องกันเข้มงวดอย่างยิ่ง
มือขวาของซูเนี่ยนเซิงขยับเสียดสีกันเบา ๆ ใต้เสื้อกันฝน จนมีมีดปาไม้เหลาแหลมสองเล่มหนีบอยู่ระหว่างนิ้ว
เธอออกแรงถีบขาทั้งสองข้างอย่างแรง ร่างพุ่งทะยานออกไปราวเสือชีตาห์ที่พร้อมตะครุบเหยื่อ
ทันทีที่เสียงฟ้าร้องระเบิดกึกก้อง มีดปาสองเล่มก็พุ่งฉีกม่านฝน เจาะทะลุลำคอของยามทั้งสองอย่างแม่นยำ
พวกเขายังไม่ทันเหนี่ยวไก ก็อ่อนยวบล้มลงในแอ่งน้ำ เลือดถูกฝนกระหน่ำชะล้างจนหมดจดในพริบตา
อาศัยช่องว่างเพียงชั่วขณะนั้น ซูเนี่ยนเซิงกลิ้งตัวหลบหลีกอย่างต่อเนื่องหลายครั้ง ก่อนแวบเข้าไปยังมุมอับอีกฝั่ง
ทันทีที่ทรงตัวได้ พลังจิตของเธอก็จับสัมผัสกลิ่นอายเย็นเยียบที่คุ้นเคยได้อย่างฉับพลัน
ลู่ฉือหยวนเหรอ?
แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตาของซูเนี่ยนเซิง
เธอรู้ว่าลู่ฉือหยวนมาหยางเฉิง แต่ไม่คิดว่าเขาจะลงมือรวดเร็วขนาดนี้ ถึงกับสืบมาถึงท่าเรือสิบสามห้างได้เหมือนกัน