หลังแยกกับลู่ฉือหยวน ซูเนี่ยนเซิงก็ยังไม่รีบกลับหน่วยผลิตหงซิง เธอสะพายกระเป๋าผ้าใบไว้บนไหล่ เดินไปตามถนนดินขรุขระมุ่งหน้าไปทางใต้
ทางใต้มีสถานีรับซื้อของเก่าแห่งหนึ่ง
ในยุคนี้ ของดีที่ถูกกวาดล้างในช่วงทำลายสิ่งเก่าแก่สี่อย่าง ส่วนใหญ่กองรวมกันอยู่ที่นั่น
ไหน ๆ ก็มาแล้ว ถ้าไม่เข้าไปเสาะหาของมีค่าสักหน่อย ก็เหมือนเธอมาเสียเที่ยว
สถานีรับซื้อของเก่ามีพื้นที่กว้างขวาง รอบด้านล้อมด้วยแผ่นไม้เก่าและตาข่ายลวด
ประตูใหญ่เปิดค้างไว้ ในป้อมยามมีชายชราสวมเสื้อฝ้ายเก่านั่งอยู่
ตาซ้ายของชายชราบอดสนิท ส่วนตาขวาหรี่ลงครึ่งหนึ่ง เขาคีบบ้องยาสูบไว้ในมือ สูบเป็นพัก ๆ อย่างเอื่อยเฉื่อย
ซูเนี่ยนเซิงเดินเข้าไป ล้วงซองบุหรี่ต้าฉียนเหมินที่ยังไม่แกะออกจากกระเป๋า แล้ววางลงบนโต๊ะมันเยิ้มในป้อมยาม
“คุณตาคะ ที่บ้านเพิ่งสร้างบ้านใหม่ ยังขาดของอีกหลายอย่าง ฉันเลยอยากมาดูว่ามีอะไรที่พอใช้ได้บ้าง แล้วก็อยากหาหนังสือเก่าสักสองสามเล่มให้น้อง ๆ ที่บ้านทบทวนบทเรียนค่ะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย
ชายชรายกเปลือกตาขึ้น สายตาหยุดอยู่บนซองบุหรี่สองซองนั้นสองวินาที มือเหี่ยวย่นกวาดคว้าทีเดียว บุหรี่ก็หายเข้าไปในแขนเสื้อ
“เข้าไปค้นเอง อย่าไปแตะของต้องห้าม” ชายชราเคาะบ้องยาสูบ ก่อนหลับตาลงอีกครั้ง
ซูเนี่ยนเซิงก้าวเข้าไปด้านใน
ของเก่าในสถานีกองสูงเป็นภูเขา
ทางซ้ายเป็นเศษทองแดงกับเหล็กขึ้นสนิม เครื่องมือเกษตรผุพังและโครงจักรยานที่ถูกทิ้งวางซ้อนกันสูงลิ่ว
ทางขวาเป็นภูเขาหนังสือหลายกอง ผ่านทั้งฝนและแดดจนกระดาษเหลืองกรอบ
ยังมีเฟอร์นิเจอร์เก่าขาหักแขนขาดอีกไม่น้อย ทั้งชิ้นส่วนเตียงไม้แกะสลัก เครื่องเคลือบแตกหัก ถูกกองปะปนกันอย่างไร้ระเบียบ
ซูเนี่ยนเซิงตรงไปยังกองหนังสือ
เธอค้นหาอย่างรวดเร็ว เลือกเฉพาะตำราเลข ฟิสิกส์ และเคมีที่ตีพิมพ์ในช่วงทศวรรษ 1960 รวมถึงหนังสืออ้างอิงต่าง ๆ
ซูหมิงจูจำเป็นต้องกลับมาเรียนหนังสืออีกครั้ง หนังสือพวกนี้คงมีประโยชน์พอดี