หลังบอกลาหลี่ปู้ไหวแล้ว
ซูโม่ก็เดินสำรวจตลาดมืดอยู่รอบหนึ่ง
เจ้าของร้านที่ขายปลอกกระสุนและหายตัวไปก่อนหน้านี้กลับมาแล้ว ราคาก็พุ่งขึ้นตามไปด้วย จากเดิม 0.2 ตอนนี้ขึ้นมาเป็น 0.7
หน้าแผงมีลูกมือช่างเครื่องหลายคนมามุงกัน
เสียงจอแจดังระงม ผู้คนเบียดเสียดเป็นกลุ่มก้อน
สถานการณ์ตลาดตอนนี้ก็เป็นอย่างที่เห็น ใครแย่งซื้อวัตถุดิบได้วันนี้ พรุ่งนี้ก็ผลิตกระสุนออกขายทำกำไรก้อนโตได้แล้ว ส่วนคนที่ช้ากว่าจนซื้อของไม่ทัน ก็ได้แต่มองคนอื่นกอบโกย
แต่พวกเขาไม่รู้ว่าตลาดกำลังจะอิ่มตัว ราคากระสุนย่อมปรับลง การกักตุนวัตถุดิบตามกระแสในตอนนี้มีความเสี่ยงสูง ช่วงเวลาพิเศษเช่นนี้ ซูโม่ทำได้เพียงซื้อวัตถุดิบตามกำลังผลิตในแต่ละวัน
ถึงวันรุ่งขึ้นราคาจะดิ่งลงกะทันหัน เขาก็ยังมีกำไร
หลังสำรวจสถานการณ์คร่าว ๆ แล้ว เขาก็หันกลับไปทางลิฟต์
ระหว่างทางผ่านแผงลอยเล็ก ๆ ที่ขายหนังสือเก่ากับแบบแปลนเก่า เขาบังเอิญเจอหนังสือบางเล่มหนึ่งชื่อ 《วิเคราะห์หลักการอุปกรณ์กรองน้ำโลกเก่าโดยสังเขป》 หลังต่อรองราคากับเจ้าของร้านอยู่สองนาที เขาก็ซื้อมาในราคา 5 แต้มเปลือกหอยทะเล
เมื่อกลับถึงโรงงานของหน่วยเก็บของเก่าที่ห้าในเขตบี
ซูโม่ผลักประตูเหล็กหนาหนักเข้าไป แสงไฟจากในโรงงานสาดออกมา
อาหยวี๋กำลังถือแปรงเหล็ก ก้มหน้าก้มตาทำความสะอาดปลอกกระสุน พอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นทันที เมื่อเห็นซูโม่กลับมา เธอก็ถอนหายใจโล่งอก รีบวางงานในมือลง
“หัวหน้าทีม กลับมาแล้วเหรอคะ สถานการณ์ตลาดมืดเป็นยังไงบ้าง?”
ซูโม่โยนหนังสือเล่มบางที่เพิ่งซื้อมาไว้บนโต๊ะทำงานอย่างไม่ใส่ใจ แล้วพูดว่า “ราคากระสุนยังเท่าเดิม แต่วัตถุดิบแพงขึ้น ช่วงสองสามวันนี้เราไม่ต้องกว้านซื้อจำนวนมาก ซื้อเท่าที่ผลิตได้ก็พอ”