ซูโม่ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ยอดคงเหลือบนกำไลข้อมือแสดงอยู่ที่ 30 แต้ม ค่าโดยสารเรือของวันนี้ถูกหักไปโดยอัตโนมัติแล้ว
เขาลุกขึ้นนั่งแล้วถูหน้า สมองปลอดโปร่งกว่าเมื่อวานมาก
หลังจากวุ่นอยู่ทั้งวันเมื่อวาน เขาก็พอจะจับทางการเอาชีวิตรอดในสถานที่บัดซบนี่ได้แล้ว การลงมือทำกระสุนขายสร้างรายได้ก็จริง แต่ใช้แค่มือสองข้างทำงานได้ช้าเกินไป หากอยากสะสมทุนให้เป็นกอบเป็นกำ ก็ต้องอัปเกรดเครื่องมือ
“ไปขายกระสุนที่ตลาดมืดก่อน แล้วค่อยเดินดูรอบ ๆ เผื่อเจอเครื่องมือเก่าที่พอใช้ได้”
เขาพลิกตัวลงจากเตียง ก้มคว้าถุงผ้าใบใต้เตียงออกมา ข้างในมีลูกกระสุน 12 นัดที่นั่งทำล่วงเวลาจนดึกเมื่อคืน
จากนั้นก็หยิบกล่องบนโต๊ะ ซึ่งบรรจุกระสุนอีก 12 นัดที่ทำไว้เมื่อวานมารวมกัน แล้วนับดู ทั้งหมดมี 24 นัด
คิดในอัตรานัดละ 4 แต้มเปลือกหอยทะเล เที่ยวนี้เขาจะได้เงิน 96 แต้ม
เขาคำนวณคร่าว ๆ ในใจ หักค่าโดยสารเรือกับค่าอาหารวันนี้แล้ว ก็น่าจะเหลืออีกไม่น้อย ถ้าโชคดีหาเครื่องปั๊มขึ้นรูปเก่า ๆ สักเครื่องได้ ต่อให้พังไปครึ่งหนึ่ง ซ่อมสักหน่อยก็อาจเพิ่มประสิทธิภาพการทำกระสุนได้เป็นเท่าตัว
เมื่อมีเป้าหมาย ก็ย่อมมีหนทาง
ซูโม่ใส่กระสุนลงในกล่องเหล็ก เก็บไว้กับตัว แล้วเปิดประตูห้องพักเดินออกไป
ทางเดินวันนี้คึกคักกว่าเมื่อวานเล็กน้อย พวกผู้อพยพจับกลุ่มกันสองสามคน นั่งยอง ๆ อยู่หน้าห้องของตัวเอง บ้างก็แทะขนมปังดำ บ้างก้มหน้าปะชุนเสื้อผ้าขาด ๆ อากาศยามเช้าอบอวลด้วยกลิ่นเหงื่อปนสนิมเหล็ก