ออกจากห้องพักของป้าเหมย
ซูโม่มองอุปกรณ์ตรวจจับในอ้อมแขน
ชิ้นส่วนสำคัญที่สุดของเตาอบชุบกระสุนระดับสอง
ในที่สุดก็ได้มาแล้ว
มีเจ้าสิ่งนี้ ปัญหาการควบคุมอุณหภูมิก็คลี่คลาย เขาจะลองทำวัสดุสิบชุดที่ทางการแจกให้ขึ้นมาเองได้ แน่นอนว่าหากต้องการผลิตจำนวนมาก แค่เซ็นเซอร์วัดอุณหภูมิยังไม่พอ ต้องมีอุปกรณ์แปรรูปความละเอียดสูงอย่างอื่นด้วย
“กลับไปก่อน แล้วทำเตาอบชุบกระสุน”
เรื่องหลังจากนี้ค่อยว่ากันทีหลัง
ซูโม่รีบเดินย้อนกลับไปทางประตูนิรภัย
ทันใดนั้น
เสียงฝีเท้าเร่งร้อนก็ดังมาจากด้านหลัง
ซูโม่ชะงักฝีเท้า หันกลับไปมอง
เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายในชุดคลุมสีขาวสามคนกำลังวิ่งมาทางนี้
คนที่นำหน้ากำแผ่นข้อมูลไว้ในมือ พลางวิ่งพลางตะโกนใส่สายรัดข้อมือ
“ยืนยันพบร่างปนเปื้อนที่ทางเดินหมายเลขสี่ หลุดออกจากเขตกักกันแล้ว ขอส่งกำลังเสริม ย้ำ ขอส่งกำลังเสริม!”
“ปิดกั้นทางฝั่งประตูนิรภัยไว้! อย่าให้มันหลุดเข้าเขตซี!”
“เร็ว! เร็วเข้า!”
ทั้งสามคนวิ่งผ่านเขาไปอย่างรวดเร็ว
สีหน้าของซูโม่แปรเปลี่ยนเป็นประหลาดใจ
ทางเดินหมายเลขสี่
ก็คือเส้นทางที่เขาเพิ่งเดินผ่านมา
ทิศทางที่เจ้าหน้าที่กลุ่มนั้นกำลังมุ่งไป ก็คือประตูนิรภัยที่เขาจะไปพอดี
“คงไม่ซวยขนาดนั้นหรอกมั้ง?”
ซูโม่สบถเสียงต่ำ
เขาไม่ลังเล รีบหันหลังวิ่งตามไป